Adhyaya 240
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ‘ਈਸ਼ਵਰ ਉਵਾਚ’ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਬਲਭਦ੍ਰ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ—ਇਸ ਤ੍ਰਿਯ ਦਾ ਮਹਾਤਮ ਬਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮਹਾ-ਪੁਣ੍ਯਦਾਇਕ ਹਨ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ‘ਸਰਵ-ਪਾਤਕ-ਨਾਸ਼ਨ’—ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਲਪ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਪੂਰਵ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਨੇ ਇਸੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਾਤ੍ਰੋਤਸਰਗ (ਦੇਹ-ਤਿਆਗ) ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਸੀ ਹੀ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਨਾਗਰਾਦਿਤ੍ਯ ਦੀ ਸਾਨ্নਿਧਿ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਕਤ ਬਲਭਦ੍ਰ-ਸੁਭਦ੍ਰਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗਗਾਮੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਹੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रं सुरेश्वरम् । सुभद्रां च तथा कृष्णं सर्वपातकनाशनम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਬਲਭਦ੍ਰ—ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰੇਸ਼ਵਰ—ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਓ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
Verse 2
पूर्व कल्पे महादेवि देहमत्रात्यजद्धरिः । अस्मिन्कल्पेपि च पुनर्गात्रोत्सर्गमिति स्मृतम्
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਪੂਰਵ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਨੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਦੇਹ ਤਿਆਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਸਥਾਨ ਮੁੜ ‘ਗਾਤ੍ਰ-ਉਤਸਰਗ’—ਦੇਹ-ਤਿਆਗ ਦਾ—ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 3
तत्र ये पूजयिष्यंति नागरादित्यसंनिधौ । बलभद्रं सुभद्रां च कृष्णं ते स्वर्गगामिनः
ਉੱਥੇ ਜੋ ਨਾਗਰਾਦਿਤ੍ਯ ਦੀ ਸਨਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਬਲਭਦ੍ਰ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਭਗਤ ਸਵਰਗਗਾਮੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
Verse 240
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्र सुभद्रा कृष्ण माहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ ‘ਬਲਭਦ੍ਰ-ਸੁਭਦ੍ਰਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਦੋ ਸੌ ਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।