
ਅਧਿਆਇ ੨੨੮ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ‘ਭੈਰਵੇਸ਼’ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਰਮ ‘ਮਾਤ੍ਰਿ-ਸਥਾਨ’ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ‘ਸਰਬ-ਭਯ-ਵਿਨਾਸ਼ਕ’ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਯ-ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਸੰਯਮੀ ਸਾਧਕ ਗੰਧ, ਪੁਸ਼ਪ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਬਲੀ-ਨੈਵੇਦ੍ਯ ਨਾਲ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—ਇਹ ਕਾਲ-ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਗਤ ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ, ਖੇਤਰ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਅਤੇ ਭਯ-ਹਰਣ ਫਲ ਇਕੱਠੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मातृस्थानमनुत्तमम् । भैरवेशेति विख्यातं सर्वभयविनाशनम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਮਾਤ੍ਰਿਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਜੋ “ਭੈਰਵੇਸ਼” ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਭਯਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
Verse 2
चतुर्दश्यां विधानेन कृष्णपक्षे यतात्मवान् । पूजयेद्गन्धपुष्पैश्च बलिदानैस्तथोत्तमैः
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਯ-ਸੰਯਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਪੁਸ਼ਪਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਬਲੀ-ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
Verse 3
तं पुत्रमिव योगिन्यो रक्षंति भुवि मातरः
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਐਸੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।