Adhyaya 227
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਲਭਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ-ਪੂਜਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮਹਾਪਾਪ-ਹਰ, ‘ਮਹਾਲਿੰਗ’ ਅਤੇ ਮਹਾਸਿੱਧੀ-ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਾਪ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਬਲਭਦ੍ਰ ਨੇ ਹੀ ਯਥਾਵਿਧੀ ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ—ਇਹ ਗੱਲ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਦਾ ਪੂਜਾ-ਕ੍ਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਗੰਧ, ਪੁਸ਼ਪ ਆਦਿ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਰੇਵਤੀ-ਯੋਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭਕਤ ਨੂੰ ‘ਯੋਗੇਸ਼-ਪਦ’ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ, ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਦਾ 227ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रप्रतिष्ठितम् । लिंगं महापापहरं गात्रोत्सर्गात्तदुत्तरे
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਗਾਤ੍ਰੋਤਸਰਗ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਬਲਭਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਲਿੰਗ ਕੋਲ ਜਾਓ—ਜੋ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਹਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
Verse 2
महालिंगं महादेवि महासिद्धि फलप्रदम् । बलभद्रेण विधिना स्थापितं पापशुद्धये
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਇਹ ਮਹਾਲਿੰਗ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਨ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਫਲ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਬਲਭਦ੍ਰ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਪ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । तृतीयारेवतीयोगे स योगेशपदं लभेत्
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ (ਲਿੰਗ) ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਤੀਜ ਦੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ—ਉਹ ਯੋਗੇਸ਼ ਦਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Verse 227
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्रेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ “ਬਲਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮ ਦੋ ਸੌ ਸਤਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।