
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਈਸ਼ਵਰ ਉਵਾਚ” ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਰੁਕਮਵਤੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਰੁਕਮਵਤੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਰਵ-ਸ਼ਾਂਤੀਦਾਇਕ, ਪਾਪਨਾਸ਼ਕ ਅਤੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਤੀਰਥ-ਕਰਮ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਹਾਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਸਮਪਲਾਵਨ/ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥ, ਲਿੰਗ, ਸਨਾਨ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਅਤੇ ਦਾਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਪ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਅਭੀਸ਼ਟ-ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਬਣਦੇ ਹਨ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं लिंगं रुक्मवत्या प्रतिष्ठितम् । सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕਮਵਤੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ—ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਧਰਮਿਕ ਕਾਮਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Verse 2
तत्र स्नात्वा महातीर्थे लिंगं संप्लाव्य यत्नतः । विप्रेभ्यो दापयेद्वित्तं मुच्यते सर्वपातकैः
ਉਸ ਮਹਾਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਲ ਨਾਲ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰੇ; ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਘੋਰ ਪਾਤਕਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 222
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुक्मवतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ—ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ—ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ ‘ਰੁਕਮਵਤੀਈਸ਼ਵਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਦੋ ਸੌ ਬਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।