
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਤੀਰਥ-ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਕਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦੂਰੀ/ਪਰਿਮਾਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਿਤ ‘ਉੱਤਮ’ ਤੀਰਥ ਪੁਲਸਤ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਵਿਧਾਨਤಃ (ਯਥਾਵਿਧੀ) ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਭਕਤੀ-ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਵਚਨ ਹੈ ਕਿ ਉਪਾਸਕ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸੰਚਿਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—“ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।” ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸਥਾਨ-ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ, ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਪਾਪਖ਼ਯ-ਫਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰਥ-ਇਕਾਈ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम् । मार्कंडेयोत्तेरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਪੰਜ ਧਨੁ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਉੱਤਮ ਪੁਲਸਤ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः । सप्तजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
Verse 210
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ ‘ਪੁਲਸਤ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਦੋ ਸੌ ਦਸਵਾਂ ਹੈ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।