Adhyaya 194
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਸ ਲਿੰਗ ਬਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ “ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ” ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੀਰਥ-ਖੇਤਰ ਦੇ “ਪ੍ਰਭਾਵ” ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਸਰਵ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਮਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਧਰਮਕ-ਵਿਧੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਗ੍ਰ ਤਪ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਯਾਤਰੀ ਕ੍ਰਿਤਕ੍ਰਿਤ੍ਯ—ਧਾਰਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰਨ—ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਵੇਦਪਾਰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੋਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਰਜਿਤ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਲਿੰਗ ਕੋਲ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣ ਕੇ—ਜੋ ਸਭ ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
ਉੱਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਤਕ੍ਰਿਤ੍ਯ—ਜੀਵਨ-ਲਕਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
ਉੱਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰੰਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੋਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਦ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਫਲ ਯਥਾਵਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ “ਅਮੇਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਚੌਰਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।