
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੰਡ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅੰਦਰ ਸੰਖੇਪ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚੰਦਰਵਾਪੀ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ-ਸਰੋਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਥਾਨ ਦੇ ਸਨਿੱਧ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਰ-ਸਰੂਪ ਅਜੀਗਰਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਜਲ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ—ਇਹ ਸਧਾਰਣ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਲਿੰਗ-ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਘੋਰ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਦਾ ਮਹਾਤਮ੍ਯ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अजीगर्तेश्वरं हरम् । चन्द्रवापीसमीपस्थं कर्ममोटीसमीपतः
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਚੰਦਰਵਾਪੀ ਨਾਮਕ ਕੂਏਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਕਰਮਮੋਟੀ ਦੇ ਕੋਲ ਸਥਿਤ ਅਜੀਗਰਤੇਸ਼ਵਰ ਹਰ—ਹਰ ਮਹਾਦੇਵ—ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੇ।
Verse 2
तस्यां स्नात्वा महादेवि यस्तल्लिगं प्रपूजयेत् । स मुक्तः पातकैर्घोरैर्गच्छेच्छिवपदं महत्
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Verse 191
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजीगर्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नामैकनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ—ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ—ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ, “ਅਜੀਗਰਤੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।