
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਅੰਦਰ ਇਕ ਸੰਖੇਪ ਯਾਤਰਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਦੀ-ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਧਨੁਸ਼-ਮਾਪ ਦੂਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ‘ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ’ ਨਾਮ ਦਾ ਸਵਯੰਭੂ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਸਥਾਨ-ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਰੁਦ੍ਰ ਧਿਆਨ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਤੇਜ ਉੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ/ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤੀਰਥ ਮਨੁੱਖੀ ਬਣਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਨਿਧ੍ਯ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ—ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ-ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਤੇ ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । रुद्रेश्वरेतिनामानं स्वयंभूतं धरातले
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਦ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਸਵਯੰਭੂ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ ਸਥਿਤ ਹੈ।
Verse 2
आदिप्रभासात्पुरतो धनुषां त्रितये स्थितम् । रुद्रेण ध्यानमास्थाय स्वं तेजस्तत्र योजितम्
ਆਦਿ-ਪ੍ਰਭਾਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਿੰਨ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਫਾਸਲੇ ‘ਤੇ ਉਹ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਧਿਆਨ ਧਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜ ਅਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
Verse 3
ततो रुद्रेश्वरंनाम सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वान्कामानवाप्नुयात्
ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਇੱਛਿਤ ਕਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Verse 188
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ “ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਅਠਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।