
ਅਧਿਆਇ 183 ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ‘ਮਿਸ਼੍ਰ-ਤੀਰਥ’ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ‘ਤ੍ਰਿਸੰਗਮ’ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ—ਜਿੱਥੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਹਿਰਣਿਆ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਤਿੰਨ-ਪੱਖੀ ਸੰਗਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਰਲਭ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੂਰਯ-ਪਰਵ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਕੀਤਾ ਸਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਜਪ ‘ਕੋਟੀ-ਗੁਣਾ’ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਰਮ-ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਮੰਕੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਨੇੜਤਾ ਦਾ ਤੱਤ ਸਮਝਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਥ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹਾਸੀਏ ’ਤੇ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪੁੰਨ-ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਸਵਰਗਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਇਸ ਦੀ ਰੂਪਾਂਤਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਾਤਰਾ-ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਚਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਪਿਤ੍ਰ-ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਵਿਧੀਸੰਗਤ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸੰਗਮ ਨੂੰ ਮਹਾਪਾਪ-ਨਾਸਕ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਅਤਿ-ਫਲਦਾਇਕ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ-ਨਿਵਾਰਣ ਤੇ ਪਿਤ੍ਰ-ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਵ੍ਰਿਸ਼ੋਤਸਰਗ (ਬੈਲ ਨੂੰ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਛੱਡਣਾ/ਦਾਨ) ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मिश्रतीर्थमनुत्तमम् । त्रिसंगमेति विख्यातं सौरं तीर्थमनुत्तमम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਅਤੁੱਲ ਮਿਸ਼੍ਰਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਓ—ਜੋ ਤ੍ਰਿਸੰਗਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਸੂਰਯ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦੁਤੀਯ।”
Verse 2
सरस्वती हिरण्या च समुद्रश्चैव भामिनि । त्रयाणां संगमो यत्र दुष्प्राप्यो दैवतैरपि
ਹੇ ਤੇਜਸਵੀ ਨਾਰੀ, ਉੱਥੇ ਤਿੰਨਾਂ ਦਾ ਸੰਗਮ ਹੈ—ਸਰਸਵਤੀ, ਹਿਰਣਿਆ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ—ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੀ ਦੁਰਲਭ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਵਾਲਾ ਹੈ।
Verse 3
सर्वेषां तत्र तीर्थानां प्रधानं तीर्थमुत्तमम् । सूर्यपर्वणि संप्राप्ते कुरुक्षेत्राद्विशिष्यते
ਉੱਥਲੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਯ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪర్వ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਭੀ ਵਧ ਕਰ ਮਹਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 4
स्नानं दानं जपस्तत्र सर्वं कोटिगुणं भवेत्
ਉੱਥੇ ਕੀਤਾ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਜਪ—ਸਭ ਕੁਝ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 5
मंकीश्वरान्महादेवि यावल्लिंगं कृतस्मरम् । एतस्मिन्नन्तरे देवि तीर्थानां दशकोटयः
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ! ਮੰਕੀਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕ੍ਰਿਤਸਮਰਾ ਨਾਮਕ ਲਿੰਗ ਤੱਕ—ਉਸ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
Verse 6
कृमिकीटपतंगाश्च श्वपचा वा नराधमाः । सोऽपि स्वर्गमवाप्नोति किं पुनर्भावितात्मवान्
ਉੱਥੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ, ਪਤੰਗੇ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ—ਅਥਵਾ ਸ਼ਵਪਚ ਅਤੇ ਨਰਾਧਮ ਭੀ—ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਭਾਵਿਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧ ਕੇ!
Verse 7
तत्र पीतानि वस्त्राणि काञ्चनं सुरभिस्तथा । ब्राह्मणाय प्रदातव्या सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
ਉੱਥੇ, ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਚੰਗੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
Verse 8
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा यस्तर्पयेत्पितॄन् । तर्पिताः पितरस्तेन यावच्चन्द्रार्कतारकम्
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਤਰਪਿਤ ਪਿਤਰ ਚੰਦਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੱਕ ਜਿਤਨਾ ਸਮਾਂ ਟਿਕਦੇ ਹਨ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
Verse 9
एतत्त्रिसंगमं देवि महापातकनाशनम् । दुर्लभं त्रिषु लोकेषु वैशाख्यां तु विशेषतः
ਹੇ ਦੇਵੀ! ਇਹ ਤ੍ਰਿਸੰਗਮ ਮਹਾਪਾਤਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੁਰਲਭ ਹੈ—ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ।
Verse 10
वृषो त्सर्गो विशेषेण तत्र कार्यो नरोत्तमैः । सर्वपापविनाशाय पितॄणां प्रीतये प्रिये
ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ, ਉੱਥੇ ਨਰੋਤਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ-ਤ੍ਯਾਗ (ਬੈਲ ਦਾ ਦਾਨ/ਮੁਕਤੀ) ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ।
Verse 183
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये त्रिसंगममाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ—ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ—ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ‘ਪ੍ਰਭਾਸ-ਕ੍ਸ਼ੇਤਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ’ ਵਿੱਚ ‘ਤ੍ਰਿਸੰਗਮ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਤਿਰਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।