
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਧਾਰਮਿਕ-ਤੱਤਵ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿੱਧੇਸ਼ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਅਗਨੇਯ ਦਿਸ਼ਾ (ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਕੋਨੇ) ਵੱਲ ਤਿੰਨ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਮਾਣਡਵ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਅਤੇ ਮਹਾਪਾਤਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ ਥਾਂ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਵੀ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਗਤ ਨੇ ਉੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵਿਧਾਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਸਾਧਕ ਨਿਯਮਬੱਧ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ—ਇਸ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਨਾਲ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । सिद्धेशाद्दक्षिणे कोणे धनुषां त्रितये स्थितम् । माण्डव्येश्वरनामानं महापातकनाशनम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਪਾਪਨਾਸਕ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇ—ਸਿੱਧੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੱਖਣੀ ਕੋਨੇ ਵੱਲ, ਤਿੰਨ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਫਾਸਲੇ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ—ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਣਡਵ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਪਾਤਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।”
Verse 2
माघे मासे चतुर्दश्यां पूजां जागरणं तथा । कुर्याद्योऽतीन्द्रियो मर्त्यो न स मर्त्ये पुनर्व्रजेत्
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਜਾਗਰਣ ਰੱਖੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਫਿਰ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
Verse 179
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये माण्डव्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोना शीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ‘ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ’ ਅੰਦਰ ‘ਮਾਂਡਵ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਉਨਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।