
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀ ਦੇ ਗਮਨ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ‘ਭਾਰਗਵੇਸ਼ਵਰ’ ਨਾਮਕ ਸ਼ਿਵ-ਧਾਮ ਜਾਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਰਵ-ਪਾਪ-ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਕ ਪੁੰਨ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਮਹਿਮਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਮੁੱਖ ਵਿਧਾਨ ਹੈ। ਐਸੇ ਭਜਨ-ਪੂਜਨ ਨਾਲ ਉਪਾਸਕ ‘ਕ੍ਰਿਤਕ੍ਰਿਤ੍ਯ’ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਸਥਾਨ-ਨਿਰਦੇਸ਼, ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਫਲ-ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्दक्षिणतः स्थितम् । भार्गवेश्वरनामानं सर्वपापप्रणाशनम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਭਾਰਗਵੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਵੇ—ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।”
Verse 2
यस्तं पूजयते देवि दिव्यपुष्पोपहारकैः । स भवेत्कृतकृत्यस्तु सर्वकामैः समृद्धिमान्
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਕ੍ਰਿਤ੍ਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਿਤ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Verse 178
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भार्गवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ‘ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ’ ਅੰਦਰ ‘ਭਾਰਗਵੇਸ਼ਵਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਅਠੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।