Adhyaya 157
ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਭ ਸਤ੍ਯਭਾਮੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਤਨੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਧਨੁੱਖ-ਮਾਤ੍ਰ ਦੂਰੀ ’ਤੇ ਇਹ ਮੰਦਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਰਵ-ਪਾਪ-ਪ੍ਰਸ਼ਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਰੂਪ–ਔਦਾਰ੍ਯ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਪਤਨੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੇ ਕੀਤੀ—ਇਹ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਇਸ ਵੈਸ਼ਣਵ-ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਸਨਾਨ ਨੂੰ ਪਾਤਕ-ਨਾਸ਼ਕ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਇਸਤ੍ਰੀ–ਪੁਰਖ ਸਭ ਲਈ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁર્ભਾਗ੍ਯ, ਸ਼ੋਕ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਲੋਕ ਵੀ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ‘ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਨ੍ਵਿਤ’ ਹੋ ਕੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦੀ ਪਾਵਨ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सत्यभामेश्वरं शुभम् । रत्नेश्वराद्दक्षिणे तु धनुषांतरमास्थितम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਦ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਸ਼ੁਭ ਸਤ੍ਯਭਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਓ; ਰਤਨੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਧਨੁਸ਼-ਮਾਪ ਜਿਤਨੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਉਹ ਸਥਿਤ ਹੈ।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं स्थापितं सत्यभामया । कृष्णस्य कान्तया देवि रूपौदार्यसमेतया
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ/ਧਾਮ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ—ਜੋ ਰੂਪ-ਸੌੰਦਰਯ ਅਤੇ ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
Verse 3
स्नात्वा तद्वैष्णवं स्थानं नृणां पातकनाशनम्
ਉਸ ਵੈਸ਼ਣਵ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Verse 4
माघे मासि तृतीयायां नारी वा पुरुषोऽपि वा । यस्तं पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ—ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੁਰਸ਼—ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 5
दौर्भाग्यदुःखशोकेभ्यस्तथा विघ्नैश्च दुःखितः । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यभामान्वितो भवेत्
ਜੋ ਦੁર્ભਾਗ, ਦੁੱਖ, ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ/ਸੰਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 157
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यभामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ, ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ ‘ਸਤ੍ਯਭਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ੧੫੭ਵਾਂ ਹੈ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।