
ਅਧਿਆਇ 141 ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਸੰਖੇਪ ਤੱਤਵ-ਅਤੇ-ਕ੍ਰਿਆ-ਵਿਧਾਨ ਵਰਣਿਤ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਕਪੜਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਥੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਉਸ ਦੇਵਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ‘ਚਿੰਤਿਤਾਰਥਪ੍ਰਦ’ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚੇ ਹੋਏ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਨੋ ਦੂਜਾ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਚਤੁਰਥੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਅੰਗਾਰਕਵਾਰ (ਮੰਗਲਵਾਰ) ਨਾਲ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਨਾਨ/ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੈਵੇਦ੍ਯ ਅਰਪਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਵਿਘਨਰਾਜ (ਗਣੇਸ਼) ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਨ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपर्दी यत्र संस्थितः । तस्यैव उत्तरे भागे नातिदूरे व्यवस्थितः । चिंतितार्थप्रदो देवि चिन्तामणिरिवापरः
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉੱਥੇ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਕਪੜਦੀ (ਸ਼ਿਵ) ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਧਾਮ ਹੈ ਜੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਵਾਂਗ ਇੱਛਿਤ ਅਰਥ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Verse 2
चतुर्थ्यां तं तु देवेशि अंगारकदिने पुनः । स्नापयित्वा तु संपूज्य नैवेद्यैर्विविधैः शुभैः । सन्तर्प्य विघ्नराजेशं सर्वान्कामानवाप्नुयात्
ਚਤੁਰਥੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਗਾਰਕ ਦੇ ਦਿਨ (ਮੰਗਲਵਾਰ) ਵੀ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਭੋਗ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਵਿਘਨਰਾਜੇਸ਼ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
Verse 141
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपर्दिचिन्तामणिमाहात्म्यवर्णनं नामैकचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦੇ ਅੰਦਰ, “ਕਪੜਦੀ-ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ੧੪੧ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।