Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 52
वीक्ष्यमाणः सुरस्त्रीभिर्नागारिकृतकेतनः । चतुर्भुजधरो भूत्वा वनमालाविभूषितः । संस्तूयमानो मुनिभिर्याति विष्ण्वालयं नरः
vīkṣyamāṇaḥ surastrībhirnāgārikṛtaketanaḥ | caturbhujadharo bhūtvā vanamālāvibhūṣitaḥ | saṃstūyamāno munibhiryāti viṣṇvālayaṃ naraḥ
ਦੇਵਲੋਕ ਦੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਧਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਵਨਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ—ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿਚ—ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Skanda (deduced)
Tirtha: Dvārakā-kṣetra (Viṣṇvālaya-darśana)
Type: kshetra
Scene: A pilgrim, now radiant and four-armed like Viṣṇu, adorned with a vanamālā, is praised by sages while celestial women look on; he proceeds toward a resplendent Viṣṇu-temple/abode.
FAQs
Devotional tīrtha-practice culminates in divine proximity—described as entry into Viṣṇu’s abode.
The Dvārakā-region tīrtha context, especially the Gomati confluence praised in this chapter.
Implicit continuation of snāna and worship; the verse states the resulting spiritual ‘fruit’ (phala).