Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 43
माहात्म्यं द्वारकायास्तु अथवा यः शृणोति च । विशेषेण तु वैशाख्यां जयंत्याश्चैव जागरे
māhātmyaṃ dvārakāyāstu athavā yaḥ śṛṇoti ca | viśeṣeṇa tu vaiśākhyāṃ jayaṃtyāścaiva jāgare
ਅਥਵਾ ਜੋ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਰਾਤ ਨੂੰ—ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A night-time assembly in Dvārakā: devotees seated with lamps, listening to a reciter narrate Dvārakā-māhātmya; the sea breeze, temple spire, and Kṛṣṇa’s presence felt. A calendar cue: Vaiśākha moon and ‘Jayantī’ vigil atmosphere.
FAQs
Hearing sacred-place glorification (māhātmya-śravaṇa) is itself a potent devotional act, intensified by auspicious calendrical times.
Dvārakā, explicitly through its māhātmya.
Listening to Dvārakā Māhātmya, particularly in Vaiśākha and during the Jayantī night-vigil (jāgara).