Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 42
इत्थं महाप्रभावो हि द्वारकायाः प्रकीर्त्तितः । न प्ररोहंति पापानि यस्याः पांथिकदर्शनात् । द्वारकायां तु किं वाच्यं न प्ररोहंति पातकम्
itthaṃ mahāprabhāvo hi dvārakāyāḥ prakīrttitaḥ | na prarohaṃti pāpāni yasyāḥ pāṃthikadarśanāt | dvārakāyāṃ tu kiṃ vācyaṃ na prarohaṃti pātakam
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਵਾਰਕਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਕੀਰਤਿਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਜੜ ਨਹੀਂ ਪਕੜਦੇ; ਤਾਂ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਕੀ ਕਹਿਣਾ—ਉੱਥੇ ਪਾਤਕ ਕਦੇ ਅੰਕੁਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
Vasiṣṭha (narrative conclusion of the episode)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: King (rājan)
Scene: A pilgrim bearing Dvārakā’s marks (tilaka, tulasī-mālā) walks through a village; dark seed-like forms labeled ‘pāpa’ fail to sprout and wither; behind, Dvārakā shines as a radiant city where no shadow clings.
FAQs
A supremely holy kṣetra transforms moral destiny so powerfully that sin loses its capacity to flourish.
Dvārakā is directly glorified as extraordinarily sin-destroying.
No specific rite; the verse emphasizes the inherent sanctity of Dvārakā and even of those who have pilgrimaged there.