Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 62
सा रोमहर्षविवशा त्रपया परीता कोपानुरागकलुषा कृतविप्रलापा । संवर्द्धितद्विगुणशोकभरा च देवी नानारसं बत दृशोर्विषयं प्रपेदे
sā romaharṣavivaśā trapayā parītā kopānurāgakaluṣā kṛtavipralāpā | saṃvarddhitadviguṇaśokabharā ca devī nānārasaṃ bata dṛśorviṣayaṃ prapede
ਦੇਵੀ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਮਿਲੇ ਜੁਲੇ ਭਾਵਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਟੁੱਟੇ-ਫੁੱਟੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਪਈ। ਦੁੱਖ ਦਾ ਭਾਰ ਦੋਗੁਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਅਨੇਕ ਰਸਾਂ ਦਾ ਭੰਵਰ ਉੱਠ ਪਿਆ।
Prahlāda (narration continues)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: The goddess trembles with horripilation, eyes brimming with many rasas—shame, anger, love, grief—uttering broken words as sorrow doubles in Kṛṣṇa’s presence.
FAQs
Devotional encounter can awaken complex emotions; the Purāṇa validates inner turmoil as part of transformation toward refuge in God.
The emotional drama unfolds within Dvārakā-māhātmya, reinforcing Dvārakā’s sanctity through Kṛṣṇa-centered remembrance.
None; the verse is primarily rasa-oriented narrative psychology.