Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
आर्त्तः सदा चैव सदा च रोगी पापी सदा चैव सदा च दुःखी । सदा कुलघ्नोऽथ सदा च नारकी विद्धं मुरारेर्दिनमाश्रयेत्तु यः
ārttaḥ sadā caiva sadā ca rogī pāpī sadā caiva sadā ca duḥkhī | sadā kulaghno'tha sadā ca nārakī viddhaṃ murārerdinamāśrayettu yaḥ
ਜੋ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ‘ਵਿੱਧੇ ਹੋਏ’ ਦਿਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਪੀੜਤ, ਸਦਾ ਰੋਗੀ, ਸਦਾ ਪਾਪੀ, ਸਦਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਦਾ ਕੁਲ-ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਸਦਾ ਨਰਕਗਾਮੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
Nārada (in the Ekādaśī/Dvādaśī observance discourse)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Naimiṣāraṇya sages (frame implied)
Scene: A stark moral vision: a pilgrim choosing the ‘viddha’ day is shown surrounded by symbols of illness and sorrow, while in the distance a luminous temple of Murāri represents the correct path; Nārada’s warning gesture frames the contrast.
FAQs
Improper observance (violation) of the Lord’s sacred day is treated as a serious dharmic fault with grave spiritual and worldly consequences.
No tīrtha is named; the focus is on vrata-dharma and the danger of ‘viddha’ (spoiled/violated) observance.
Avoid undertaking the Lord’s day in a ‘viddha’ (improperly timed/tainted) manner; the verse warns against tithi-violation in Ekādaśī/Dvādaśī practice.