Adhyaya 127

Verse 1

ऋषय ऊचुः । या सा कर्णोत्पलानाम त्वयास्माकं प्रकीर्तिता । किञ्चिज्जलाश्रयं प्राप्य तपस्तपति संस्थिता । तस्याः सर्वं समाचक्ष्व यथा तपसि सा स्थिता

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਉਹ ਕਾਣੋਤਪਲਾ ਨਾਮ ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ—ਕਿਸੇ ਜਲ-ਆਸ਼੍ਰਯ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ: ਉਹ ਤਪ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸਥਿਰ ਰਹੀ?”

Verse 2

सूत उवाच । गौरीपादकृतस्थाना श्रद्धया परया युता । तावत्तुष्टिं गता देवी गिरिजा शंकरप्रिया

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਗੌਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਉਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਦੇਵੀ ਗਿਰਿਜਾ—ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ—ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।”

Verse 3

ततः प्रोवाच ते पुत्रि तुष्टाहं वांछितं वद । येन यच्छाम्यसंदिग्धं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਪੁੱਤਰੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ—ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਦੱਸ। ਜਿਸ ਅਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਦੇ ਦਿਆਂਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।”

Verse 4

कर्णोत्पलोवाच । मम पत्युः कृते देवि मम तातः सुदुःखितः । राज्याद्भ्रष्टः सुखाच्चापि कुटुंबेन विवर्जितः

ਕਾਣੋਤਪਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ—ਰਾਜ ਤੋਂ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੁਖ ਤੋਂ ਵੀ ਵੰਞ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵਿਛੁੜ ਗਿਆ ਹੈ।”

Verse 5

ततश्चैव तपस्तेपे वैराग्यं परमं गतः । अहं वार्द्धक्यमापन्ना कौमार्येऽपि च संस्थिता

“ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਵੈਰਾਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਮੈਂ—ਕੁਆਰੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੀ—ਬੁਢਾਪੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹਾਂ।”

Verse 6

तस्माद्भवतु मे भर्त्ता कश्चिद्रूपोत्कटः स्मृतः । सर्वेषां देवमर्त्यानां त्वत्प्रसादात्सुरेश्वरि

ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਰੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ ਜੋ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ।

Verse 7

तथा स्यात्परमं रूपं तारुण्यं त्वत्प्रसादतः । यथास्य जायते सौख्यं तापसस्यापि मे पितुः

ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਰਮ ਰੂਪ ਅਤੇ ਯੌਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਤਪਸਵੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਖ ਉਪਜੇ।

Verse 8

देव्युवाच । माघमासतृतीयायां शनैश्चरदिने शुभे । नक्षत्रे वसुदैवत्ये रूपं ध्यात्वाथ यौवनम्

ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਵਸੁ-ਦੇਵਤਾ ਵਾਲੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਯੌਵਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ।

Verse 9

त्वया स्नानं प्रकर्तव्यं सुपुण्येऽत्र जलाशये । ततो दिव्य वपुर्भूत्वा यौवनेन समन्विता । भविष्यसि न संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्

ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਇਸ ਅਤਿ ਪੁਣ੍ਯ ਜਲਾਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਹ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਯੌਵਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਕਿਹਾ ਸਤ੍ਯ ਹੈ।

Verse 10

अन्यापि या महाभागे नारी स्नानं करिष्यति । तस्मिन्नहनि साप्येवं रूपयुक्ता भविष्यति

ਹੇ ਮਹਾਭਾਗੇ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਜੋ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਵੀ ਸਨਾਨ ਕਰੇਗੀ, ਉਹ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਪ-ਸੌੰਦਰ੍ਯ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

Verse 11

सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ सा देवी गता चादर्शनं ततः । सापि चान्वेषयामास तृतीयां शनिना सह

ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਤੁਰੰਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਤਦ ਕਰ্ণੋਤਪਲਾ ਨੇ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਸਮੇਤ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤਿਥੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

Verse 12

वसुदेवात्मकेनैव नक्षत्रेण प्रयत्नतः । ध्यायमाना च तां देवीं सर्वकामप्रदायिनीम्

ਵਸੁਦੇਵਾਤਮਕ ਨਾਮਕ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਰਹੀ—ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਤ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।

Verse 13

ततः कतिपयाहस्य जाता सा योगसंयुता । तृतीया या यथोक्ता च तया देव्या पुरा द्विजाः

ਫਿਰ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਹੋ ਗਈ। ਹੇ ਦ੍ਵਿਜੋ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤਿਥੀ—ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ—ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ।

Verse 14

ततः सा रूपसौभाग्यं यौवनं वांछितं पतिम् । ध्यायमाना जले तस्मिन्नर्द्धरात्रे विवेश च

ਤਦ ਉਹ ਰੂਪ-ਸੌਭਾਗ, ਮਨਚਾਹਾ ਯੌਵਨ ਅਤੇ ਇੱਛਿਤ ਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ।

Verse 15

ततो दिव्यवपुर्भूत्वा यौवनेन समन्विता । निष्क्रांता सलिलात्तस्माज्जनविस्मयकारिणी

ਫਿਰ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜਸਵੀ ਦੇਹ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਯੌਵਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸ ਜਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲੋਕ ਅਚੰਭਿਤ ਰਹਿ ਗਏ।

Verse 16

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो गौरीवाक्यप्रबोधितः । तदर्थं भगवान्कामः पत्न्यर्थं प्रीतिसंयुतः । अब्रवीच्च महाभागे कामोहं स्वयमागतः

ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਗ੍ਰਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਕਾਮਦੇਵ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਉਸੇ ਹੀ ਕਾਰਜ ਲਈ—ਪਤਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਬੋਲੇ: “ਹੇ ਮਹਾਭਾਗੇ, ਮੈਂ ਕਾਮ ਹਾਂ, ਆਪ ਹੀ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।”

Verse 17

पार्वत्यादेशिता भार्या तस्मान्मे भव मा चिरम्

“ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਭਾਰਿਆ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਹੋ ਜਾ—ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ।”

Verse 18

यस्मात्प्रीत्या समायातस्तवांतिकमहं शुभे । तस्मात्प्रीतिरिति ख्याता मम भार्या भविष्यसि

“ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ‘ਪ੍ਰੀਤੀ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਂਗੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭਾਰਿਆ ਬਣੇਂਗੀ।”

Verse 19

कर्णोत्पलोवाच । यद्येवं स्मर मत्तातं तं गत्वा प्रार्थय स्वयम् । स्वच्छंदा स्याद्यतः कन्या न कथंचित्प्रवर्तिता

ਕਰਨੋਤਪਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਜੇ ਐਸਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਮਰ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਪ ਜਾ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਬਲਾਤਕਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।”

Verse 20

य एष दृश्यते रम्यः प्रासादो नाति दूरतः । अस्यांते तिष्ठतेऽस्माकं तातस्तपसि संस्थितः

“ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲ ਜੋ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਪਾਸੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।”

Verse 21

अत्राहं पूर्वतो गत्वा तस्य तिष्ठामि चांतिके । भवानागत्य पश्चाच्च प्रार्थयिष्यति मां ततः

ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀਂ।

Verse 22

बाढमित्येव कामोक्ते गता सा तत्समीपतः । प्रणिपत्य ततः प्राह दिष्ट्या तात मया पुनः

ਕਾਮ ਦੇ ਇਉਂ ਕਹਿਣ ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਈ। ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿਲੀ ਹਾਂ।”

Verse 23

संप्राप्तं यौवनं कांतं समाराध्य हरप्रियाम् । तस्मात्कुरु विवाहं मे हृत्स्थं सुखमवाप्नुहि

ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਵਾਨੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਹਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਗੌਰੀ ਦੀ ਯਥਾਵਿਧੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦੇ; ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।

Verse 24

मदर्थे प्रेषितो भर्त्ता तया देव्याऽतिसुन्दरः । पुष्प चापः स्वयं प्राप्तः सोऽपि तात तवांतिकम्

ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਹ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ ਪੁਸ਼ਪਚਾਪ (ਕਾਮ) ਆਪ ਹੀ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ—ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ—ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।

Verse 25

अथ तां स समालोक्य स्वां सुतां यौवनान्विताम् । हर्षेण महता युक्तां कांतयुक्तां विशेषतः । अब्रवीदद्य मे पुत्रि संजातं तपसः फलम्

ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਵੱਡੇ ਹर्ष ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਕਾਂਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ। ਉਹ ਬੋਲਿਆ, “ਅੱਜ, ਮੇਰੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਮੇਰੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।”

Verse 26

जीवितस्य च कल्याणि यत्वं प्राप्ता नवं वयः । भर्तारं च तथाभीष्टं देव्या दत्तं मनोभवम्

ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ! ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਨੇ ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਦੱਤ ਮਨੋਭਵ (ਕਾਮ) ਰੂਪ ਮਨਭਾਉਂਦਾ ਪਤੀ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे कामस्तस्यांतिकमुपाद्रवत् । अब्रवीद्देहि मे भूप स्वां कन्यां चारुहासिनीम्

ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਕਾਮ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੌੜ ਆਇਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, “ਹੇ ਰਾਜਨ! ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧੀ ਦੇਹ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ।”

Verse 28

अस्या अर्थेऽहमादिष्टः स्वयं गौर्या नृपोत्तम । कामदेव इति ख्यातस्त्रैलोक्यं येन मोहितम्

“ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਆਪ ਗੌਰੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਨ੍ਰਿਪੋਤਮ। ਮੈਂ ਕਾਮਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।”

Verse 29

ततस्तामर्पयामास तां कन्यां स महीपतिः । कृत्वाग्निं साक्षिणं वाक्याद्ब्राह्मणानां द्विजोत्तमाः

ਤਦ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣਾ ਕੇ ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ ਗਈ।

Verse 30

सा चास्य चाभवत्प्रीतिस्थानं यस्मात्सुलोचना । रतेरनंतरा तस्मात्प्रीतिनामाऽभवच्छुभा

ਉਹ ਸੁਲੋਚਨਾ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣੀ; ਅਤੇ ਰਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ ਵਾਲੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ‘ਪ੍ਰੀਤੀ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।

Verse 31

एवं तया तपस्तप्तं तस्मात्तत्र जलाशये । तन्नाम्ना ख्यातिमायातं समस्तेऽत्र महीतले

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਸ਼ਯ ਦੇ ਤਟ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜਲਾਸ਼ਯ ਉਸਦੇ ਹੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।

Verse 32

सकलं माघमासं च या स्त्री स्नानं समाचरेत् । पुमान्वा प्रातरुत्थाय स प्रयागफलं लभेत्

ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੂਰੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਸਨਾਨ-ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਪੁਰਖ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪੁੰਨ-ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Verse 33

रूपवाञ्जायते दक्षः सदा जन्मनि जन्मनि । न वियोगमवाप्नोति कदात्रिद्बांधवैः सह

ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਮਰੱਥ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬਾਂਧਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਸਹਿੰਦਾ।

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कर्णोत्पलातीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ-ਖੇਤਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਅੰਦਰ ‘ਕਰ੍ਣੋਤ੍ਪਲਾ ਤੀਰਥ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਸਤਾਈਂ ਉੱਤਰ ਸੌ ਸਤਾਈਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।