Adhyaya 126

Verse 1

सूत उवाच । एवं तस्य तपस्थस्य पुत्र्या सह द्विजोत्तमाः । आजग्मुर्ब्राह्मणाः सर्वे चमत्कारपुरोद्भवाः

ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਾਮਤਕਾਰ ਨਾਮਕ ਨਗਰ ਤੋਂ ਆਏ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਦੁਇਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ—ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸਮੇਤ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।

Verse 2

ब्राह्मणा ऊचुः । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः । अभावात्पार्थिवेन्द्रस्य संजातश्च पराभवः

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ-ਸਰਦਾਰ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਕਾਰਨ ਪਰਾਜਯ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।

Verse 3

ततश्च द्विजवर्यैः स संन्यस्तः पृथिवीपतिः । पृष्टश्च प्रार्थितश्चैव निजराज्यस्य रक्षणे । अन्यस्मिन्दिवसे प्राह कृतांजलिपुटः स्थितः

ਤਦੋਂ ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀ-ਭਾਵ ਵਾਲਾ ਧਰਤੀਪਤੀ, ਦੁਇਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਅੰਜਲੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।

Verse 4

राजोवाच । अनर्होऽहं द्विजश्रेष्ठाः संदेहं हर्तुमेव वः । रक्षां कर्तुं विशेषेण त्यक्तशस्त्रोऽस्मि चाधुना

ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੁਇਜ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।

Verse 5

ब्राह्मणा ऊचुः । सर्वे वयं महाराज भूपस्याप्यधिका यतः । अहंकारेण दर्पेण निजं स्थानं समाश्रिताः

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਭੂਪਤਿ ਤੋਂ ਭੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਮੰਨ ਲਿਆ; ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਦੰਭ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਦ ਨੂੰ ਜਕੜ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ ਹਾਂ।”

Verse 6

न कस्यचिन्महाराज कदापि च कथंचन । वर्तनायाश्च सन्देहः स्थानकृत्येऽपि संस्थितः

ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ—ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਤੇ ਪਾਲਣਾ ਬਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਯਤ ਧਰਮ-ਕਰਤਵ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਵੇ।

Verse 7

असंख्याता कृता वृत्तिः पुराऽस्माकं महात्मना । ततः सा वृद्धिमानीता तत्परैः पार्थिवोत्तमैः

ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾਤਾ ਨੇ ਸਾਡੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਅਪਾਰ ਵ੍ਰਿੱਤੀ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਫਿਰ ਉਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ।

Verse 8

त्वया चैव विशेषेण यावद्राजा बृहद्बलः । आनर्तविषये राजा यो यः स्यात्स प्रयच्छति

ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ—ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ, ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਆਨਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਕੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Verse 9

सर्वां वृत्तिं गृहस्थानां यथायोग्यं प्रयत्नतः । तवाग्रे किं वयं ब्रूमस्त्वं वेत्सि सकलं यतः

ਤੁਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਵਰਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਤੇ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

Verse 10

यथा वृत्तिः पुरा दत्ता यथा संरक्षिता त्वया । तस्माच्चिन्तय राजेन्द्र स्थानं वर्तनसंभवम् । उपायं येन मर्यादा वृत्तिस्तस्मात्सुखेन तु

ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਜੀਵਿਕਾ ਦਾ ਨਿਯਮਤ ਭੱਤਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ—ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜੇੰਦਰ, ਉਸ ਯੋਗ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਧਾਰਾ ਚੱਲਦੀ ਰਹੇ। ਐਸਾ ਉਪਾਅ ਕਰ ਕਿ ਉਸੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਮਰਯਾਦਾ-ਧਰਮ ਅਤੇ ਦਾਨ-ਵ੍ਰਿੱਤੀ ਸੁਖ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਵਿਘਨ, ਟਿਕੀ ਰਹੇ।

Verse 11

ततः स सुचिरं ध्यात्वा गर्तातीर्थसमुद्भवान् । आकार्योपमन्युवंशस्य संभवान्वेदपारगान्

ਤਦ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਰਤਾ-ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਉਪਮਨ੍ਯੁ-ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਰੰਗਤ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਬੁਲਾਏ।

Verse 12

प्रणिपातं प्रकृत्वाथ ततः प्रोवाच सादरम् । मदीयस्थान संस्थानां ब्राह्मणानां विशेषतः

ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸੀ ਸਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ-ਆਸਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

Verse 13

सर्वकृत्यानि कार्याणि भृत्यवद्विनयान्वितैः । नित्यं रक्षा विधातव्या युष्मदीयं वचोखिलम्

ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਬ-ਕੰਮ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਸੇਵਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਾ ਬਚਨ ਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਿੱਤ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਕੇ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

Verse 14

एते संपालयिष्यन्ति मर्यादाकारमुत्तमम् । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः

ਇਹ ਲੋਕ ਉੱਤਮ ਮਰਯਾਦਾ-ਕਾਰਕ—ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਵਸਥਾ—ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਸੰਦੇਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਗੇ।

Verse 15

राजकार्येषु चान्येषु एते दास्यन्ति निर्णयम् । युष्मदीयं वचः श्रुत्वा शुभं वा यदि वाऽशुभम्

ਰਾਜਕਾਜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਗੇ—ਨਤੀਜਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ।

Verse 16

एते पाल्याः प्रसादेन पुष्टिं नेयाश्च शक्तितः । ईर्ष्यां सर्वां परित्यज्य मदीयस्थानवृद्धये

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਓ। ਸਾਰੀ ਈਰਖਾ ਤਿਆਗ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ ਦੀ ਵਧੋਤਰੀ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰੋ।

Verse 17

बाढमित्येव तैः प्रोक्तः स राजा ब्राह्मणोत्तमान् । चमत्कापुरोद्भूतान्भूयः प्रोवाच सादरम्

ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਠੀਕ ਹੈ” ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਫਿਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ—ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਨਗਰੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਨ।

Verse 18

युष्माकं वर्तनार्थाय सर्वकृत्येषु सर्वदा । एते विप्रा मया दत्ता गर्तातीर्थसमुद्भवाः

ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਰਵਾਹ ਅਤੇ ਸਹੀ ਚਾਲ ਲਈ—ਹਰ ਵੇਲੇ, ਹਰ ਧਾਰਮਿਕ ਤੇ ਲੋਕਿਕ ਕਰਤਵ ਵਿੱਚ—ਮੈਂ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਰਤਾਤੀਰਥ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ।

Verse 19

एतेषां वचनात्सर्वं युष्मदीयं प्रजायताम् । प्रतिष्ठा जायते नूनं चातुश्चरणसूचिता

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਸਿਧ ਹੋਣ। ਤਦ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਚੌਗੁਣੇ ਆਧਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ ਹੋਈ ਪੱਕੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗੀ।

Verse 20

नान्यथा ब्राह्मणश्रेष्ठाः स्वल्पं वा यदि वा बहु । प्रोक्तं लक्षमितैरन्यैर्युष्मदीयपुरोद्भवैः

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਇਹ ਹੋਰਥਾਂ ਨਹੀਂ—ਚਾਹੇ ਗੱਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ। ਇਹੀ ਬਾਤ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਨਗਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਅਨੇਕਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਹੀ ਹੈ।

Verse 21

सूत उवाच । ततस्ते ब्राह्मणा हृष्टास्तानादाय द्विजोत्तमान् । तेषां मतेन चक्रुश्च सर्वकृत्यानि सर्वदा

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ ਸਦਾ ਹੀ ਸਭ ਕਰਤੱਬ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

Verse 22

ततस्तत्र पुरे जाता मर्यादा धर्मवर्द्धिनी । सर्वकृत्येषु सर्वेषां तथा वृद्धिः पुरस्य च

ਫਿਰ ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਰਯਾਦਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀਮਾ ਕਾਇਮ ਹੋ ਗਈ। ਸਭ ਕਰਤੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਨਗਰ ਦੀ ਵੀ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ।

Verse 23

तेऽपि तेषां प्रसादेन गर्त्तातीर्थभवा द्विजाः । परां विभूतिमास्थाय मोदन्ते सुखसंयुताः

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਗਰੱਤਾਤੀਰਥ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਉਹ ਦਵਿਜ ਵੀ ਪਰਮ ਵਿਭੂਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।

Verse 24

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्पुरोत्तमम् । समभ्येत्य द्विजान्सर्वांस्ततः प्रोवाच सादरम्

ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨਗਰ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਸਭ ਦਵਿਜਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।

Verse 25

युष्मदीयप्रसादेन क्षेत्रेऽत्र सुमहत्तपः । कृतं स्वर्गं प्रयास्यामि सांप्रतं तु द्विजोत्तमाः

ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨਾਲ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਵਿਜੋ, ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

Verse 26

नास्माकमन्वये कश्चित्सांप्रतं वर्तते नृपः । तस्याहं लिंगमेतद्वै दर्शयामि द्विजोत्तमाः

ਸਾਡੇ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤਮੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਇਹੀ ਲਿੰਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਾਂਦਾ ਹਾਂ।

Verse 27

पूजार्थं चापि वृत्त्यर्थं भोगार्थं च विशेषतः । तस्माद्युष्माभिरेवास्य पूजा कार्या प्रयत्नतः । रथयात्रा विशेषेण दयां कृत्वा ममोपरि

ਪੂਜਾ ਲਈ, ਜੀਵਿਕਾ-ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਭੋਗ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ—ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।

Verse 28

ब्राह्मणा ऊचुः । सप्त विंशतिलिंगानि यथेष्टानि महीतले । चमत्कारसुतानां च पूज्यंते सर्वदैव तु

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਾਈ ਲਿੰਗ ਹਨ; ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀ ਨਿੱਤ ਹੀ ਸਦਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

Verse 29

अष्टाविंशतिमं तद्वदेतल्लिंगं तवोद्भवम् । सर्वदा पूजयिष्यामो निश्चिन्तो भव पार्थिव

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਇਹ ਲਿੰਗ ਅਠਾਈਵਾਂ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੇ; ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।

Verse 30

अस्य यात्रां करिष्यामः कार्तिके मासि सर्वदा । बलिपूजोपहारांश्च गीतवाद्यानि शक्तितः

ਅਸੀਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਸਦਾ ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੱਢਾਂਗੇ; ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬਲੀ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰ, ਨਾਲ ਹੀ ਭਜਨ-ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜੇ ਅਰਪਿਤ ਕਰਾਂਗੇ।

Verse 31

एवमुक्तः स तैर्हृष्टो गत्वात्मीयं तदाश्रमम् । स्नापयित्वाथ तल्लिंगं पूजां चक्रे प्रभक्तितः

ਇਉਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ; ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਤਿ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

Verse 32

सूत उवाच । एवं समर्पितं लिंगं तेन तद्धरसंभवम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां वंशोच्छेदे स्थिते द्विजाः

ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ—ਉਸ ਧਾਰਕ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ—ਉਹ ਲਿੰਗ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਦ੍ਵਿਜੋ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ…

Verse 33

सकलं कार्तिकं मर्त्यो यस्तच्छ्रद्धासमन्वितः । स्नापयेत्पूजयेच्चापि स नूनं मुक्तिमाप्नुयात्

ਜੋ ਮਰਤਯ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਭਰ (ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ) ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Verse 34

सोमस्य दिवसे प्राप्ते वर्षं यावत्कृतक्षणः । तस्य पूजां करोत्येवं स्नापयित्वा विधानतः । सोऽपि मुक्तिं व्रजेन्मर्त्य एतत्तातान्मया श्रुतम्

ਜਦੋਂ ਸੋਮਵਾਰ ਆਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਵਰਤ ਨਿਭਾਏ—ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—ਤਾਂ ਉਹ ਮਰਤਯ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਆਰਿਓ, ਇਹ ਮੈਂ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।