Adhyaya 16

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । रक्षसां चैव दैत्यानां यक्षणामथ पक्षिणाम् । भयनाशाय काजेशैर्धर्मारण्यनिवासिनाम्

ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਖਸ਼ਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਠਦੇ ਭਯ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ—ਧਰਮਾਰਣ੍ਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਾਜੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯਤ ਉਪਾਅ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।

Verse 2

शक्तीः संस्थापिता नृनं नानारूपा ह्यनेकशः । तासां स्थानानि नामा नि यथारूपाणि मे वद

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਰ ਨਾਨਾ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਨਾਮ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।

Verse 3

व्यास उवाच । शृणु पार्थ महाबाहो धर्ममूर्ते नृपोत्तम । स्थाने वै स्थापिता शक्तिः काजेशैश्चैव गोत्रपा

ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਪਾਰਥ ਮਹਾਬਾਹੋ—ਹੇ ਧਰਮ-ਮੂਰਤੀ, ਨ੍ਰਿਪੋਤਮ। ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਜੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੋਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।

Verse 4

श्रीमाता मदारिकायां शांता नंदापुरे वरे । रक्षार्थं द्विजमुख्यानां चतुर्दिक्षु स्थिताश्च ताः

ਸ਼੍ਰੀਮਾਤਾ ਮਦਾਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਾ ਉੱਤਮ ਨੰਦਾਪੁਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਵਿਜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਚਾਰੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ।

Verse 5

युक्ताश्चैव सुरैः सर्वैः स्वस्वस्थाने नृपोत्तम । वनमध्ये स्थिताः सर्वा द्विजानां रक्षणाय वै

ਹੇ ਨ੍ਰਿਪੋਤਮ! ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯਥਾਵਿਧ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ।

Verse 6

सा बभूव महाराज सावित्रीति प्रथा शिवा । असुराणां वधार्थाय ज्ञानजा स्थापिता सुरैः

ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ! ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵੀ ‘ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।

Verse 7

गात्रायी पक्षिणी देवी छत्रजा द्वारवासिनी । शीहोरी चूटसंज्ञा या पिप्पलाशापुरी तथा । अन्याश्च बहवश्चैव स्थापिता भयरक्षणे

ਗਾਤ੍ਰਾਯੀ, ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਦੇਵੀ, ਛਤ੍ਰਜਾ, ਦ੍ਵਾਰਵਾਸਿਨੀ, ਸ਼ੀਹੋਰੀ, ਜੋ ‘ਚੂਟਾ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿੱਪਲਾਸ਼ਾਪੁਰੀ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਯ-ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

Verse 8

प्रतीच्योदीच्यां याम्यां वै विबुधैः स्थापिता हि सा । नानायुधधरा सा च नानाभरणभूषिता

ਪੱਛਮੀ, ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਵਿਬੁਧਾਂ (ਦੇਵਤਿਆਂ) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਆਯੁਧ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਨਾਨਾ ਅਭਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ।

Verse 9

नानावाहनमारूढा नानारूपधरा च सा । नानाकोपसमायुक्ता नानाभयविना शिनी

ਉਹ ਨਾਨਾ ਵਾਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਨਾਨਾ ਕੋਪ-ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਉਹ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਭਯਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।

Verse 10

स्थाप्या मातर्यथास्थाने यथायोग्या दिशोदिश । गरुडेन समारूढा त्रिशूलवरधारिणी

ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਯਥਾਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਰੀਤ ਨਾਲ; ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।

Verse 11

सिंहारूढा शुद्धरूपा वारुणी पानदर्पिता । खड्गखेटकबाणाढ्यैः करैर्भाति शुभानना

ਸਿੰਹ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ, ਸ਼ੁੱਧ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ—ਵਾਰੁਣੀ, ਪਾਨ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ; ਸ਼ੁਭ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਖਡਗ, ਖੇਟਕ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹਨ।

Verse 12

रक्तवस्त्रावृता चैव पीनोन्नतपयोधरा । उद्यदादित्यबिंबाभा मदाघूर्णितलोचना

ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਭਰੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਉਠੇ ਸਤਨ ਵਾਲੀ; ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਰਗੀ ਕਾਂਤੀ, ਮਦ ਨਾਲ ਡੋਲਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।

Verse 13

एवमेषा महादिव्या काजेशैः स्थापिता तदा । रक्षार्थं सर्वजंतूनां सत्यमंदिरवासिनाम्

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹ ਮਹਾ-ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵੀ ਤਦ ਕਾਜੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ—ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸਤ੍ਯਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ।

Verse 14

सा देवी नृपशार्दूल स्तुता संपूजिता सह । ददाति सकलान्कामान्वांछितान्नृपमत्तम

ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ্তুਤੀ ਕਰਕੇ ਯਥਾਵਿਧਿ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ—ਮੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ—ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਨ੍ਰਿਪ।

Verse 15

धर्मारण्यात्पश्चिमतः स्थापिता छत्रजा शुभा । तत्रस्था रक्षते विप्रान्कियच्छक्तिसम न्विता

ਧਰਮਾਰਣ੍ਯ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸ਼ੁਭਾ ਛਤ੍ਰਜਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ। ਉਥੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੀ, ਯਥਾਮਾਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।

Verse 16

भैरवं रूपमास्थाय राक्षसानां वधाय च । धारयंत्यायुधानीत्थं विप्राणामभयाय च

ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸੰਹਾਰ ਲਈ ਉਹ ਭੈਰਵ-ਸਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਅਭਯ ਲਈ ਉਹ ਸਦਾ ਤਤਪਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

Verse 17

सरश्चकार तस्याग्रे उत्तमं जल पूरितम् । सरस्यस्मिन्महाभाग कृत्वा स्नानादितर्पणम्

ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇਕ ਉੱਤਮ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਇਆ। ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ! ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ,

Verse 18

पिंडदानादिकं सर्वमक्षयं चैव जायते । भूमौ क्षिप्तांजलीन्दिव्यान्धूपदीपादिकं सदा

ਪਿੰਡਦਾਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅਖੰਡ ਤੇ ਅਕਸ਼ਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਛੱਡੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਅੰਜਲੀਆਂ, ਧੂਪ-ਦੀਪ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਵੀ ਸਦਾ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।

Verse 19

तस्य नो बाधते व्याधिः शत्रूणां नाश एव च । बलिदानादिकं तत्र कुर्याद्भूयः स्वशक्तितः

ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਸਤਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਬਲੀਦਾਨ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

Verse 20

शत्रवो नाशमायांति धनं धान्यं विवर्धते । आनंदा स्थापिता राजञ्छक्त्यंशा च मनोरमा

ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਆਨੰਦਾ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਹੈ।

Verse 21

रक्षणार्थं द्विजातीनां माहात्म्यं शृणु भूपते । शुक्लांबरधरा दिव्या हेमभूषणभूषिता

ਦੁਇਜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇਸ ਮਹਾਤਮ੍ਯ ਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਭੂਪਤੇ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯਾ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ।

Verse 22

सिंहारूढा चतुर्हस्ता शशांककृतशेखरा । मुक्ताहारलतोपेता पीतोन्नतपयोधरा

ਸਿੰਹ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਸ਼ਿਰੋਭੂਸ਼ਣ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀ। ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੁਵਰਨ-ਛਾਂਹ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਤੇ ਪੂਰਨ ਸਤਨ।

Verse 23

अक्षमालासिहस्ता च गुण तोमरधारिणी । दिव्यगंधवराधारा दिव्यमालाविभूषिता

ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸ਼ਮਾਲਾ ਤੇ ਖੜਗ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਡੋਰੀ ਅਤੇ ਤੋਮਰ ਵੀ ਧਾਰਣਹਾਰ। ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਦੀ ਉੱਤਮ ਧਾਰਾ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਯ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ।

Verse 24

सात्त्विकी शक्तिरानंदा स्थिता तस्मिन्पुरे पुरा । पूजयेत्तां च वै राजन्कर्पूरारक्त चंदनैः

ਉਹ ਸਾਤ੍ਤਵਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਆਨੰਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਤੋਂ ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

Verse 25

भोजयेत्पायसैः शुभ्रैर्मध्वाज्यसितया सह । भवान्याः प्रीतये राजन्कुमार्याः पूजनं तथा

ਹੇ ਰਾਜਨ! ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਪਾਇਸ ਨਾਲ, ਮਧੁ, ਘੀ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਸਮੇਤ ਭੋਜਨ ਕਰਾਓ; ਅਤੇ ਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

Verse 26

तत्र जप्तं हुतं दत्तं ध्यातं च नृपसत्तम । तत्सर्वं चाक्षयं तत्र जायते नात्र संशयः

ਹੇ ਨ੍ਰਿਪ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ! ਉੱਥੇ ਜੋ ਜਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ ਉੱਥੇ ਅਖੰਡ ਤੇ ਅਕਸ਼ਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

Verse 27

त्रिगुणे त्रिगुणा वृद्धिस्तस्मिन्स्थाने नृपोत्तम । साधकस्य भवेन्नूनं धनदारादिसं पदः

ਹੇ ਨ੍ਰਿਪੋਤਮ! ਉਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਪੁੰਨ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵਾਧਾ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਧਨ, ਧਰਮਪਤਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਵਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

Verse 28

न हानिर्न च रोगश्च न शत्रुर्न च दुष्कृतम् । गावस्तस्य विवर्द्धंते धनधान्यादिसंकुलम्

ਉਸ ਲਈ ਨਾ ਹਾਨੀ ਹੈ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਵੈਰੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਕਰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਗਾਂ-ਧਨ ਵਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਰ-ਬਾਰ ਧਨ, ਧਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Verse 29

न शाकिन्या भयं तस्य न च राज्ञश्च वैरिणः । न च व्याधिभयं चैव सर्वत्र विजयी भवेत्

ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਸ਼ਾਕਿਨੀ ਆਦਿ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਵੈਰੀ ਰਾਜੇ ਦਾ; ਨਾ ਹੀ ਰੋਗ ਦਾ ਭਯ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਜੇਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Verse 30

विद्याश्चतुर्द्दशास्यैव भासंते पठिता इव । सूर्यवद्द्योतते भूमावानंदमा श्रितो नरः

ਉਸ ਲਈ ਚੌਦਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਐਸੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਜੋ ਨਰ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।