Adhyaya 63

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कुमारेश्वरमुत्तमम् । प्रसिद्धं सर्वतीर्थानामगस्त्येश्वरसन्निधौ

ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਦ, ਹੇ ਰਾਜੇੰਦਰ, ਅਗਸਤ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਨਿਧਾਨ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉੱਤਮ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।

Verse 2

षण्मुखेन पुरा तात सर्वपातकनाशनम् । आराध्य परया भक्त्या सिद्धिः प्राप्ता नराधिप

ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਸਰਵ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸ਼ਣਮੁਖ ਦੀ ਪਰਮ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ, ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।

Verse 3

देवसैन्याधिपो जातः सर्वशत्रुनिबर्हणः । उग्रतेजा महात्मासौ संजातस्तीर्थसेवनात्

ਉਹ ਦੇਵ-ਸੈਨਾ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰਕ। ਤੀਰਥ-ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਉਗ੍ਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।

Verse 4

तदाप्रभृति तत्तीर्थं संजातंनर्मदातटे । तत्र तीर्थे तु यो गत्वा एकचित्तो जितेन्द्रियः

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਤੀਰਥ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਤਟ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ…

Verse 5

कार्त्तिकस्य चतुर्दश्यामष्टम्यां च विशेषतः । स्नापयेद्गिरिजानाथं दधिदुग्धेन सर्पिषा

ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਗਿਰਿਜਾਨਾਥ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

Verse 6

गीतं तत्र प्रकर्तव्यं पिण्डदानं यथाविधि । ब्राह्मणैः श्रोत्रियैः पार्थ षट्कर्मनिरतैः शुभैः

ਉੱਥੇ ਭਜਨ-ਗੀਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਪਾਂਡੁਨੰਦਨ—ਛੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤ, ਵੇਦ-ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯ ਸ਼ੁਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ।

Verse 7

यत्किंचिद्दीयते तत्र अक्षयं पाण्डुनन्दन । सर्वतीर्थमयं तीर्थ निर्मितं शिखिना नृप

ਹੇ ਪਾਂਡੁਨੰਦਨ, ਉੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਖੰਡ ਫਲ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ—ਸ਼ਿਖਿਨ (ਕੁਮਾਰ/ਸਕੰਦ) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।

Verse 8

एतत्ते सर्वमाख्यातं कुमारेश्वरजं फलम् । कुमारदर्शनात्पुण्यं प्राप्यते पाण्डुनन्दन

ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਫਲ। ਹੇ ਪਾਂਡੁਨੰਦਨ, ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Verse 9

मृतः स्वर्गमवाप्नोति सत्यमीश्वरभाषितम्

ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਵਸਥਾ/ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।

Verse 63

। अध्याय

ਅਧਿਆਇ (ਅਧਿਆਯ ਸਮਾਪਤੀ-ਚਿੰਨ੍ਹ)।