Adhyaya 213

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਫਿਰ ਦੇਵ ਦੇ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਿਸਨੂੰ ਕੇਵਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

Verse 2

अबालो बालरूपेण ग्रामण्यैर्बालकैः सह । आमलैः क्रीडते शम्भुस्तत्ते वक्ष्यामि भारत

ਬਾਲਕ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ੰਭੂ ਬਾਲ-ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਂਵਲੇ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।

Verse 3

सर्वैस्तैरामलाः क्षिप्ता ये ते देवेन पाण्डव । आनीतास्तत्क्षणादेव ततः पश्चात्क्षिपेद्धरः

ਹੇ ਪਾਂਡਵ! ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਆਂਵਲੇ ਸੁੱਟੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਸੁੱਟਦਾ ਸੀ।

Verse 4

यावद्गत्वा दिशो दिग्भ्य आगच्छन्ति पृथक्पृथक् । तावत्तमामलं भूतं पश्यन्ति परमेश्वरम्

ਜਦ ਤੱਕ ਜੀਵ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹ ਨਿਰਮਲ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ—ਉਸ ਆਮਲ-ਸਰੂਪ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।

Verse 5

तृतीये चैव यत्कर्म देवदेवस्य धीमतः । स्थानानां परमं स्थानमामलेश्वरमुत्तमम्

ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਜੋ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਮਲੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਪਰਮ ਧਾਮ ਹੈ—ਸਭ ਤੀਰਥ-ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ।

Verse 6

तेन पूजितमात्रेण प्राप्यते परमं पदम्

ਉਸ ਦੀ ਕੇਵਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਮ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।