Adhyaya 196

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश हंसतीर्थमनुत्तमम् । यत्र हंसस्तपस्तप्त्वा ब्रह्मवाहनतां गतः

ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਾਧੀਸ਼, ਅਤਿਉੱਤਮ ਹੰਸਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਓ—ਜਿੱਥੇ ਹੰਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹੋਣ ਦੀ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

Verse 2

हंसतीर्थे नरः स्नात्वा दानं दत्त्वा च काञ्चनम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति

ਹੰਸਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਕਾਂਚਨ (ਸੋਨਾ) ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Verse 3

हंसयुक्तेन यानेन तरुणादित्यवर्चसा । सर्वकामसमृद्धेन सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

ਉਹ ਹੰਸ-ਜੁਤੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਕਾਂਤੀ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਮ੍ਰਿੱਧ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ।

Verse 4

तत्र भुक्त्वा यथाकामं सर्वान् भोगान् यथेप्सितान् । जातिस्मरो हि जायेत पुनर्मानुष्यमागतः

ਉੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਚਾਹੇ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭੋਗ ਇੱਛੇ, ਉਹ ਸਭ ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਾਲਾ (ਜਾਤਿਸਮਰ) ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

Verse 5

संन्यासेन त्यजेद्देहं मोक्षमाप्नोति भारत

ਹੇ ਭਾਰਤ! ਜੇ ਉਹ ਸੰਨਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਦੇਹ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

Verse 6

एतत्ते कथितं पार्थ हंसतीर्थस्य यत्फलम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखविनाशनम्

ਹੇ ਪਾਰਥ! ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੰਸਤੀਰਥ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਹਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਦੁੱਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

Verse 196

अध्याय

ਅਧਿਆਇ (ਅਧਿਆਇ-ਸਿਰਲੇਖ)।