
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ-ਕ੍ਰਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹੀਪਾਲ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਏਰਣਡੀ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰ; ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ-ਸੌੰਦਰਯ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੀਰਘ ਆਯੁ ਅਤੇ ਦੇਹਾਂਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਿਵਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल एरण्डीतीर्थमुत्तमम् । स्नानमात्रेण तत्रैव ब्रह्महत्या प्रणश्यति
ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹੀਪਾਲ! ਫਿਰ ਉੱਤਮ ਏਰੰਡੀ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਓ; ਉੱਥੇ ਕੇਵਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 2
मासि चाश्वयुजे तत्र शुक्लपक्षे चतुर्दशीम् । उपोष्य प्रयतः स्नातस्तर्पयेत्पितृदेवताः
ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
Verse 3
पुत्रर्द्धिरूपसम्पन्नो जीवेच्च शरदां शतम् । शिवलोकं मृतो याति नात्र कार्या विचारणा
ਪੁੱਤਰਾਂ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਰੂਪ-ਸੌੰਦਰਯ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸੌ ਸ਼ਰਦਾਂ ਤੱਕ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸ਼ਿਵਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
Verse 185
अध्याय
ਅਧਿਆਇ (ਅਧਿਆਇ-ਸਮਾਪਤੀ ਚਿੰਨ੍ਹ)।