Adhyaya 163
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਰਾਜ-ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੇਵਾ ਤਟ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਗਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ-ਪੰਚਮੀ ਨੂੰ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦਿਆਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰੇ ਅਤੇ ਗੰਧ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਸਵੇਰੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥ-ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਯਥਾਵਿਧੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਹੈ। ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਦੇਹ ਤਿਆਗ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਅਨਿਵਰਤਨੀਯ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नागतीर्थमनुत्तमम् । आश्विनस्य सिते पक्षे पञ्चम्यां नियतः शुचिः
ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਅਤਿਉੱਤਮ ਨਾਗ-ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ; ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਚਮੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮਧਾਰੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
Verse 2
रात्रौ जागरणं कृत्वा गन्धधूपनिवेदनैः । प्रभाते विमले स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि
ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਕੇ ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਨਿਵੇਦਨ ਅਰਪਣ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਪ੍ਰਭਾਤ ਵੇਲੇ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ।
Verse 3
मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा । तत्र तीर्थे तु यो राजन्प्राणत्यागं करिष्यति
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕਰੇਗਾ…
Verse 4
अनिवर्तिका गतिस्तस्य प्रोवाचेति शिवः स्वयम्
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਕਿਹਾ: “ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਅਨਿਵਰਤ ਹੈ”—ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
Verse 163
। अध्याय
ਅਧਿਆਇ — ਇੱਥੇ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸੀਮਾ/ਕੋਲੋਫ਼ਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।