Adhyaya 134
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਰੇਵਾ-ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ‘ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ’ ਨਾਮਕ ਅਤੁੱਲ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਪਾਪ-ਹਰ, ਪੁੰਨ-ਪ੍ਰਦ ਅਤੇ ਸਰਬ ਦੁੱਖ-ਨਾਸ਼ਕ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਧਾਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਭਗਤ ਇਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ—ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਤਮਾ—ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕਿਲਬਿਸ਼ (ਦੋਸ਼/ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ) ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨ, ਕ੍ਰਮ (ਸਨਾਨ→ਪੂਜਾ) ਅਤੇ ਫਲ (ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ-ਖ਼ਯ) ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਯਾਤਰਾ-ਧਰਮ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले रामेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं पापहरं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम्
ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਅਨੁੱਤਮ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ—ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪਹਰ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਸਥਾਨ।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु ये स्नात्वा पूजयन्ति महेश्वरम् । महादेवं महात्मानं मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः
ਉਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ—ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਤਮਾ ਪ੍ਰਭੂ—ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕਿਲਬਿਸਾਂ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Verse 134
। अध्याय
ਅਧਿਆਇ (ਅਧਿਆਇ-ਚਿੰਨ੍ਹ)।