Adhyaya 128

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र भृकुटेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो भृगुः परमकोपनः

ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜੇੰਦਰ, ਉੱਤਮ ਭ੍ਰਿਕੁਟੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਓ; ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਭਾਗ ਸਿੱਧ ਭ੍ਰਿਗੁ—ਤੀਖੇ ਕ੍ਰੋਧ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ—ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।

Verse 2

तेन वर्षशतं साग्रं तपश्चीर्णं पुरानघ । पुत्रार्थं वरयामास पुत्रं पुत्रवतां वरः

ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।

Verse 3

वरो दत्तो महाभाग देवेनान्धकघातिना । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਅੰਧਕ-ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਨੇ ਉਹ ਵਰ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ…

Verse 4

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । भृकुटेशं तु यः कश्चिद्घृतेन मधुना सह

ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਘੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਸਮੇਤ ਭ੍ਰਿਕੁਟੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ…

Verse 5

पुत्रार्थी स्नापयेद्भक्त्या स लभेत्पुत्रमीप्सितम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय काञ्चनम्

ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਭ੍ਰਿਕੁਟੇਸ਼ ਦਾ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਸਨਾਨ ਕਰਾਵੇ; ਉਹ ਇੱਛਿਤ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇਵੇ…

Verse 6

गोदानं वा महीं वापि तस्य पुण्यफलं शृणु

ਚਾਹੇ ਗੋਦਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਾਨ—ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਪੁੰਨਫਲ ਸੁਣ।

Verse 7

ससमुद्रगुहा तेन सशैलवनकानना । दत्ता पृथ्वी न सन्देहस्तेन सर्वा नृपोत्तम

ਹੇ ਨ੍ਰਿਪੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗ਼-ਬਗੀਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

Verse 8

तेन दानेन स स्वर्गे क्रीडयित्वा यथासुखम् । मर्त्ये भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः

ਉਸ ਦਾਨ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਮਰਤਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜੇੰਦਰ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।

Verse 128

। अध्याय

ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ।