Adhyaya 107

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत राजेन्द्र भण्डारीतीर्थमुत्तमम् । दरिद्रच्छेदकरणं युगान्येकोनविंशतिः

ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਦ, ਹੇ ਰਾਜੇੰਦਰ, ਭੰਡਾਰੀ ਤੀਰਥ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਉਨੀਹ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਦਰਿਦ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

Verse 2

धनदेन तपस्तप्त्वा प्रसन्ने पद्मसम्भवे । तत्रैव स्वल्पदानेन प्राप्तं वित्तस्य रक्षणम्

ਧਨਦ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕੇ ਪਦਮਸੰਭਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

Verse 3

तत्र गत्वा तु यो भक्त्या स्नात्वा वित्तं प्रयच्छति । तस्य वित्तपरिच्छेदो न कदाचिद्भविष्यति

ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀ।

Verse 107

। अध्याय

ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ — ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।