Adhyaya 105

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । करञ्जाख्यं ततो गच्छेत्सोपवासो जितेन्द्रियः । तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते

ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਰੰਜਾ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਰਾਜੇਸ਼ਵਰ! ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Verse 2

अर्चयित्वा महादेवं दत्त्वा दानं तु भक्तितः । सुवर्णं रजतं वापि मणिमौक्तिकविद्रुमान्

ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਅਰਚਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ—ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਮਣੀ-ਮੋਤੀ ਤੇ ਵਿਦ੍ਰੁਮ (ਮੂੰਗਾ) ਆਦਿ—

Verse 3

पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च । कोटिकोटिगुणं सर्वं जायते नात्र संशयः

ਪਾਦੁਕਾ ਤੇ ਜੁੱਤੇ, ਛਤਰੀ, ਸ਼ਯਿਆ ਅਤੇ ਓਢਣ-ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਪ੍ਰਾਵਰਣ—ਇਹ ਸਭ ਦਾਨ ਕੋਟਿ-ਕੋਟਿ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

Verse 105

। अध्याय

“ਅਧਿਆਇ”—ਇਹ ਲੇਖਕ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸੀਮਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।