Shukla Yajur Veda — Adhyaya 4, Mantra 2
आपो॑ अ॒स्मान्मा॒तर॑: शुन्धयन्तु घृ॒तेन॑ नो घृत॒प्व॒: पुनन्तु । विश्व॒j हि रि॒प्रं प्र॒वह॑न्ति दे॒वीरुदिदा॑भ्य॒: शुचि॒रा पू॒त ए॑मि । दी॒क्षा॒त॒पसो॑स्त॒नूर॑सि॒ तां त्वा॑ शि॒वाᳪ श॒ग्मां परि॑ दधे भ॒द्रं वर्णं॒ पुष्य॑न्
ā́po asmā́n mā́taraḥ śundhayantu ghṛténa no ghṛtapváḥ punantu | víśvaṃ hí ripráṃ praváhanti devī́r úd id ā́bhyaḥ śucírā pūtá emi | dīkṣā-táposos tanū́r asi tā́ṃ tvā śivā́ṃ śagmā́ṃ pári dadhe bhadráṃ várṇaṃ púṣyan
ਆਪਃ—ਮਾਤਾਵਾਂ—ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ; ਘ੍ਰਿਤ-ਪ੍ਰਭਾ ਆਪਃ ਸਾਨੂੰ ਘ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਹਰ ਦਾਗ਼ ਨੂੰ ਵਹਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਮੈਂ ਸ਼ੁਚਿ ਅਤੇ ਪੂਤ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਦੀਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਤਪਸ ਦਾ ਤਨੂ (ਦੇਹ) ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ਗਮਾ (ਮੰਗਲਮਈ, ਦਯਾਲੂ) ਸਮਝ ਕੇ ਮੈਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਦ੍ਰ ਵਰਣ (ਸ਼ੁਭ ਤੇਜ) ਨੂੰ ਪਾਲਦਿਆਂ।
आपः॑ । अ॒स्मान् । मा॒तरः॑ । शु॒न्ध॒य॒न्तु॒ । घृ॒तेन॑ । नः॒ । घृ॒त॒प्वः॑ । पु॒न॒न्तु॒ । विश्व॑म् । हि । रि॒प्रम् । प्र॒-वह॑न्ति । दे॒वीः । उद् । इत् । आ॒भ्यः॑ । शु॒चिः॑ । आ । पू॒तः । ए॒मि॒ । दी॒क्षा॒-त॒पसोः॑ । त॒नूः । अ॒सि॒ । ताम् । त्वा॑ । शि॒वाम् । श॒ग्माम् । परि॑ । द॒धे॒ । भ॒द्रम् । वर्ण॑म् । पुष्य॑न्