इ॒मां ते॒ धियं॒ प्र भ॑रे म॒हो म॒हीम॒स्य स्तो॒त्रे धि॒षणा॒ यत्त॑ आन॒जे । तमु॑त्स॒वे च॑ प्रस॒वे च॑ सास॒हिमिन्द्रं॑ दे॒वास॒: शव॑सामद॒न्ननु॑
imā́ṃ te dhíyaṃ prá bhare maho mahī́m asyá stótre dhiṣáṇā yát ta ānáje | tám utsavé ca prasavé ca sāsahím índraṃ devā́saḥ śávāsā adann ánu
ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਹ ਧੀ (ਵਿਚਾਰ) ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਮਹਾਨ, ਅਤਿ ਮਹਿਮਾਵਾਨ—ਤੇਰੇ ਸਤੋਤਰ ਲਈ, ਹੇ ਧਿਸ਼ਣਾ (ਪ੍ਰੇਰਣਾ), ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਰਵ-ਵਿਜੇਤਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਉਤਸਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਵ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਵਸ (ਬਲ) ਨਾਲ ਅਨੁਸਰ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
इ॒माम् । ते॒ । धिय॑म् । प्र । भ॑रे । म॒हः । म॒हीम् । अ॒स्य । स्तो॒त्रे । धि॒षणा॑ । यत् । ते॒ । आ॒न॒जे । तम् । उ॒त्स॒वे । च॒ । प्र॒स॒वे । च॒ । सा॒स॒हिम् । इन्द्र॑म् । दे॒वासः॑ । शव॑सा । अ॒द॒न् । अनु॑