Dashati 5
Aindra Soma-invocation: Indra summoned to the sacrifice on the golden car to drink Soma and grant victorious radiance
Indra
Summoning and triumphant—an urgent invitatory tone that culminates in expansive brilliance
Ṛṣi and meter are not given in the input; identification requires Ṛgveda–Sāmaveda concordance for the source ṛc-s used in this Aindra selection.
ਐਂਦ੍ਰ ਸੋਮ-ਆਹਵਾਨ: ਬ੍ਰਹਮਨ (ਸਤੋਤ੍ਰ/ਸ਼ਸਤ੍ਰ) ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਣੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਰੀ ਅਸ਼ਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਸਦਸ ਵਿਚ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰਕੇ ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਸਮੁਦਾਇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਯੁ, ਸੰਤਾਨ-ਸੰਭਾਲ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਧਨ-ਲਾਭ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਸਤੁਤੀ ਚਰਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ‘ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ’ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ-ਸਮਾਨ ਦਿਪਤਿ ਬਣ ਕੇ ਵਿਸਤਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਵਿਹ੍ਰਤ (ਅਵਿਛਿੰਨ) ਕਰਮ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਦੀ ਹੈ।
Mantras
Mantra 1
विभ्राड् बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम् वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पिपर्ति बहुधा वि राजति
ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਾਨ (ਦੇਵ) ਮਧੂ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀਵੇ; ਯਜਮਾਨ/ਯਜ੍ਞਪਤੀ ਨੂੰ ਆਯੁ ਦੇਵੇ, ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਅਵਿਹ੍ਰੁਤ—ਅਖੰਡ ਰਹੇ। ਪਵਨ-ਵੇਗੀ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵਿਰਾਜਦਾ ਹੈ।
Mantra 2
विभ्राड् बृहत्सुभृतं वाजसातमं धर्मं दिवो धरुणे सत्यमर्पितम् अमित्रहा वृत्रहा दस्युहन्तमं ज्योतिर्जज्ञे असुरहा सपत्नहा
ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਾਨ—ਸੁਸਥਾਪਿਤ, ਜੇਤੂ, ਇਨਾਮ-ਵਿਜੇਤਾ—ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਧਰੁਣ ਆਧਾਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਸਤ੍ਯ-ਧਰਮ ਨੂੰ ਧਾਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਹੰਤਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ, ਦਸ੍ਯੁਹੰਤਮ; ਉਸ ਤੋਂ ਜੋਤਿ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ—ਅਸੁਰਹੰਤਾ, ਸਪਤ੍ਨਹੰਤਾ।
Mantra 3
इदं श्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरुत्तमं विश्वजिद्धनजिदुच्यते बृहत् विश्वभ्राड् भ्राजो महि सूर्यो दृश उरु पप्रथे सह ओजो अच्युतम्
ਇਹ ਜੋਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋਤੀਆਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਜੋਤਿ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ, ਸਰਵ-ਵਿਜੇਤਾ, ਧਨ-ਵਿਜੇਤਾ, ਸਭ ਥਾਂ ਪ੍ਰਭਾਮਯ—‘ਬ੍ਰਿਹਤ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾ-ਤੇਜਸਵੀ ਸੂਰਜ ਦਿਸਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ ਕੇ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਚ੍ਯੁਤ ਬਲ ਨਾਲ।
Frequently Asked Questions
It is an invitation to Indra to come swiftly—drawn by sacred song—to drink Soma, strengthen the sacrifice, and grant victory, wealth, protection, and vitality.
The image dramatizes Indra’s rapid arrival to the ritual space; the phrase ‘brahmayujaḥ’ highlights that the yoking itself is effected by brahman—stotra and śastra—so song becomes the means of divine approach.
In this Aindra context it functions mainly as radiance-language—describing the praised power as the highest light and universally resplendent—rather than shifting the primary addressee away from Indra.