Dashati 9
Aindra stuti as protective and cosmic sovereignty—Indra’s might expressed through solar greatness, household stability, and riddle-like ritual symbolism
Indra (Aindra focus; often identified through epithets such as Vāstoṣpati)
Uplifting forceful laudation with moments of contemplative mystery (in the riddle-like Indrāgnī verse)
R̥ṣi and chandas are not specified in the provided input; the decad reflects a mixed Aindra collection where individual verses may trace to different Ṛgvedic seers. Identification requires arcika-to-Ṛgveda concordance.
ਇਹ ਆਇੰਦ੍ਰ ਸ্তুਤੀ ਹੈ: ਸੂਰਜ ਦੀ ਅਟੱਲ ਸਤਿਆ-ਪ੍ਰਭਾ ਨੂੰ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਾਕੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਗਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਾਸਤੋਸ਼ਪਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘਰ ਅਤੇ ਯਜ्ञ-ਭੂਮੀ ਦੀ ਥਿਰਤਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਕਿਲ੍ਹੇ ਭੇਦਣ ਵਾਲੀ ਜੈ-ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਘਨ-ਭੰਜਨ ਬਲ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਖਾ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਾਣੀ ਦਾ ਆਧਾਰ ਵੀ ਹੈ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰਾਗਨੀ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ/ਪਹੇਲੀ-ਸਮਾਨ ਬਿੰਬ ਸਤੋਤਰ ਨੂੰ ਹੀ ਯਜ्ञ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ‘ਜਿਹਵਾ’ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
Mantras
Mantra 1
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਜਿੱਤ ਹੈ; ਸਭ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਜੇਤੂ ਹੈ; ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ—ਉਸ ਦੀ ਸ্তুਤੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Mantra 2
यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतये वि द्विषो वि मृधो जहि
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਅਭਯ ਕਰ; ਹੇ ਮਘਵਨ, ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਮਰੱਥ ਹੋ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ, ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ।
Mantra 3
वास्तोष्पते ध्रुवा स्थूणां सत्रं सोम्यानाम् द्रप्सः पुरां भेत्ता शश्वतीनामिन्द्रो मुनीनां सखा
ਹੇ ਵਾਸਤੋਸ਼ਪਤੇ, ਸਾਡੇ ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਥੰਮ੍ਹ (ਧ੍ਰੁਵਾ ਸਥੂਣਾ) ਬਣ; ਸੋਮਯ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਤ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇੰਦਰ—ਤੇਜਸਵੀ ਦ੍ਰਪਸ, ਸਦੀਵੀ ਪੁਰਾਂ ਦਾ ਭੇੱਤਾ, ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਖਾ—(ਸਾਡੇ ਕੋਲ) ਰਹੇ।
Mantra 4
बण्महां असि सूर्य बडादित्य महां असि महस्ते सतो महिमा पनिष्टम मह्ना देव महां असि
ਹੇ ਸੂਰਯ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਹੇ ਆਦਿਤ੍ਯ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ਹੈ—ਸਰਵੋਤਮ। ਹੇ ਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ।
Mantra 5
अश्वी रथी सुरूप इद्गोमां यदिन्द्र ते सखा श्वात्रभाजा वयसा सचते सदा चन्द्रैर्याति सभामुप
ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਰਥ-ਸਵਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਗੋ-ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਉਹ ਸਖਾ—ਵੀਰਤਾ ਦਾ ਭਾਗੀਦਾਰ—ਸਦਾ ਬਲ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
Mantra 6
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀਆਂ ਸੌ ਤੇ ਸੌ ਵੀ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਣੇ।
Mantra 7
यदिन्द्र प्रागपागुदग्न्यग्वा हूयसे नृभिः सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवे ऽसि प्रशर्ध तुर्वशे
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬੋਂ, ਪੱਛਮੋਂ, ਉੱਤਰੋਂ ਜਾਂ ਦੱਖਣੋਂ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਅਨੇਕ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਯਾਚਕ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪ੍ਰਹਾਰਕ ਹੈਂ—ਤੁਰਵਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
Mantra 8
कस्तमिन्द्र त्वा वसवा मर्त्यो दधर्षति श्रद्धा हि ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਮਰਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇ? ਕਿਉਂਕਿ ਹੇ ਮਘਵਨ, ਪਰਮ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨ ਉਪਾਸਕ ਵਾਜ (ਇਨਾਮ) ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Mantra 9
इन्द्राग्नी अपादियं पूर्वागात्पद्वतीभ्यः हित्वा शिरो जिह्वया रारपच्चरत्त्रिंशत्पदा न्यक्रमीत्
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ—ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜਿਵੇਂ—ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਨਿਕਲੇ; ਸਿਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਸਰਕਦੇ-ਸਰਕਦੇ ਰੇਂਗੇ ਤੇ ਚਲੇ; ਤੀਹ-ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ (ਤ੍ਰਿੰਸ਼ਤ੍ਪਦ) ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
Mantra 10
इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः आ शं तम शं तमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ; ਮਿਤਮੇਧਾ—ਮਾਪੀ ਹੋਈ ਬੁੱਧੀ—ਵਾਲੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ ਆ; ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਕਲਿਆਣ ਨਾਲ ਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਇੱਛਿਤ ਬਰਕਤਾਂ ਨਾਲ ਆ; ਸੁਸ੍ਵਾਪ—ਚੰਗੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ—ਨਾਲ ਆ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨੀਂਦਾਂ ਨਾਲ ਆ।
Frequently Asked Questions
“Aindra” names the dominant liturgical orientation and melody-family centered on Indra. A dashati can include allied praises (like Sūrya/Āditya) that reinforce the same theme of greatness and dependable power used in Indra’s stuti.
It is riddle-like praise (arthavāda) often interpreted ritually: images such as “tongue” point to Agni’s flame or to the chant/speech that carries the sacrifice forward. The paradoxes intensify attention and encode ritual correspondences rather than plain narrative.
“Baṭ” is an emphatic musical interjection. It strengthens the praise, marks cadences, and gives rhythmic lift so the repeated laudatory phrases land with greater ceremonial force.