Sukta 13

Mantra 1

प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यद्विभातीनां सुमना रत्नधेयम् । यातमश्विना सुकृतो दुरोणमुत्सूर्यो ज्योतिषा देव एति ॥

ਅਗਨੀ ਨੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਿਰੇ ਵੱਲ ਨਿਗਾਹ ਕੀਤੀ ਹੈ—ਚਾਨਣ ਦੇ ਵਿਭਾਤਾਂ ਵਿਚ—ਸੁਮਨ ਨਾਲ ਰਤਨਧੇਯ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ! ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਦੁਰੋਣ (ਸੁਚੰਗਾ ਗ੍ਰਿਹ) ਵੱਲ ਆਓ; ਅਤੇ ਸੂਰਜ-ਦੇਵ ਆਪਣੇ ਜੋਤ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

Mantra 2

ऊर्ध्वं भानुं सविता देवो अश्रेद्द्रप्सं दविध्वद्गविषो न सत्वा । अनु व्रतं वरुणो यन्ति मित्रो यत्सूर्यं दिव्यारोहयन्ति ॥

ਦੇਵ ਸਵਿਤ੍ਰ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਿਰਣ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦੀ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਜੋਤ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਖੋਜੀ। ਋ਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।

Mantra 3

यं सीमकृण्वन्तमसे विपृचे ध्रुवक्षेमा अनवस्यन्तो अर्थम् । तं सूर्यं हरितः सप्त यह्वीः स्पशं विश्वस्य जगतो वहन्ति ॥

ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਵੇਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਬਣਾਇਆ—ਧ੍ਰੁਵ ਖੇਮ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹੋਏ—ਉਸ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵੇਗਵਾਨ ਹਰਿਤਾਂ ਢੋਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਪਸ਼, ਗੁਪਤ ਨਿਗਰਾਨ ਤੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ।

Mantra 4

वहिष्ठेभिर्विहरन्यासि तन्तुमवव्ययन्नसितं देव वस्म । दविध्वतो रश्मयः सूर्यस्य चर्मेवावाधुस्तमो अप्स्वन्तः ॥

ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਵਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਤੰਤੂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੁਣਦਾ ਹੋਇਆ; ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦੇਵ-ਸ਼ਕਤੀ, ਤੂੰ ਕਾਲਾ ਆਵਰਨ ਝਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਰਸ਼ਮੀਆਂ, ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰ ਕੇ ਚੀਰਦੀਆਂ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਧੱਕ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਖਾਲ ਉਤਾਰੀ ਜਾਵੇ—ਅੰਦਰਲੇ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ।

Mantra 5

अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न । कया याति स्वधया को ददर्श दिवः स्कम्भः समृतः पाति नाकम् ॥

ਅਨਾਯਤੋ, ਅਨਿਬੱਧ—ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਲਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ? ਕਿਹੜੀ ਸ੍ਵਧਾ (ਆਪਣਾ ਨਿਯਮ) ਨਾਲ ਇਹ ਚਲਦਾ ਹੈ—ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਦਿਵਹ ਸਕੰਭਹ (ਆਕਾਸ਼-ਸਤੰਭ), ਋ਤ (ਸੱਚ-ਵਿਵਸਥਾ) ਵਿੱਚ ਸੰਘਟਿਤ, ਜੋ ਨਾਕ (ਲੋਕ/ਆਕਾਸ਼ੀ ਗੁੰਬਦ) ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।