Sukta 173

Mantra 1

आ त्वाहार्षमन्तरेधि ध्रुवस्तिष्ठाविचाचलिः । विशस्त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद्राष्ट्रमधि भ्रशत् ॥

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ—ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ। ਧ੍ਰੁਵ ਹੋ ਕੇ ਅਚਲ ਖੜਾ ਰਹੁ। ਸਭ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਣ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਰਾਜ (ਰਾਸ਼ਟਰ) ਖਿਸਕ ਨਾ ਜਾਵੇ—ਅੰਤਰ-ਰਾਜ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ ਰਹੇ।

Mantra 2

इहैवैधि माप च्योष्ठाः पर्वत इवाविचाचलिः । इन्द्र इवेह ध्रुवस्तिष्ठेह राष्ट्रमु धारय ॥

ਇੱਥੇ ਹੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ; ਖਿਸਕ ਨਾ ਜਾ। ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਚਲ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਧ੍ਰੁਵ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹੁ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਾਜ (ਰਾਸ਼ਟਰ), ਸੁਵਿਧਿਤ ਸਰਬਭੌਮਤਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰ।

Mantra 3

इममिन्द्रो अदीधरद्ध्रुवं ध्रुवेण हविषा । तस्मै सोमो अधि ब्रवत्तस्मा उ ब्रह्मणस्पतिः ॥

ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧ੍ਰੁਵ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਧ੍ਰੁਵ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦੀ ਵਾਣੀ ਕਹੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ—ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟ ਕਰਦਿਆਂ।

Mantra 4

ध्रुवा द्यौर्ध्रुवा पृथिवी ध्रुवासः पर्वता इमे । ध्रुवं विश्वमिदं जगद्ध्रुवो राजा विशामयम् ॥

ਧ੍ਰੁਵ ਹੈ ਦ੍ਯੌ (ਆਕਾਸ਼), ਧ੍ਰੁਵ ਹੈ ਪૃਥਿਵੀ, ਧ੍ਰੁਵ ਹਨ ਇਹ ਪਹਾੜ। ਧ੍ਰੁਵ ਹੈ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ। ਇਉਂ ਹੀ ਇਹ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧ੍ਰੁਵ ਰਹੇ—ਥਿਰ, ਅਡੋਲ।

Mantra 5

ध्रुवं ते राजा वरुणो ध्रुवं देवो बृहस्पतिः । ध्रुवं त इन्द्रश्चाग्निश्च राष्ट्रं धारयतां ध्रुवम् ॥

ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਧ੍ਰੁਵ ਰਹੇ—ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਧ੍ਰੁਵ ਕਰੇ; ਦੇਵ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਧ੍ਰੁਵ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਧ੍ਰੁਵਤਾ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨ—ਅਡੋਲ ਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ।

Mantra 6

ध्रुवं ध्रुवेण हविषाभि सोमं मृशामसि । अथो त इन्द्रः केवलीर्विशो बलिहृतस्करत् ॥

ਧ੍ਰੁਵ ਹਵਿਸ ਨਾਲ ਧ੍ਰੁਵਤਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਕਰ ਦੇਵੇ—ਬਲੀ (ਉਪਹਾਰ/ਕਰ) ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਣ ਕੇ।