Sukta 41

Mantra 1

यं रक्षन्ति प्रचेतसो वरुणो मित्रो अर्यमा । नू चित्स दभ्यते जनः ॥

ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇਵ—ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ—ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਅੱਜ ਵੀ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ; ਋ਤ (ਦਿਵ੍ਯ ਨਿਯਮ) ਅਤੇ ਸੁਰਤਾਲ/ਸੌਹਾਰਦ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਉਹ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਢਾਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

Mantra 2

यं बाहुतेव पिप्रति पान्ति मर्त्यं रिषः । अरिष्टः सर्व एधते ॥

ਜਿਸ ਮਰਤ੍ਯ ਨੂੰ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਹਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੋਟ-ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਹੈ; ਅਖੰਡ, ਅਹਿਤ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।

Mantra 3

वि दुर्गा वि द्विषः पुरो घ्नन्ति राजान एषाम् । नयन्ति दुरिता तिरः ॥

ਉਹ ਔਖੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇਲੇ ਬੰਧਨ-ਦੁਆਰ ਤੋੜਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਾਜੇ ਸਾਡੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪਰੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

Mantra 4

सुगः पन्था अनृक्षर आदित्यास ऋतं यते । नात्रावखादो अस्ति वः ॥

ਹੇ ਆਦਿਤ੍ਯੋ, ਜੋ ਋ਤ (ਸੱਚ-ਨਿਯਮ) ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ ਉਸ ਲਈ ਰਾਹ ਸੁਗਮ ਹੈ, ਅਟੁੱਟ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਖੱਡ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੀ ਠੋਕਰ।

Mantra 5

यं यज्ञं नयथा नर आदित्या ऋजुना पथा । प्र वः स धीतये नशत् ॥

ਹੇ ਨਰ-ਸਰੂਪ ਆਦਿਤ੍ਯੋ, ਜਿਸ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਋ਜੁ ਪਥ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਧੀ (ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੁੱਧੀ) ਦੇ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਪਹੁੰਚੇ।

Mantra 6

स रत्नं मर्त्यो वसु विश्वं तोकमुत त्मना । अच्छा गच्छत्यस्तृतः ॥

ਉਹ ਮਰਤ੍ਯ ਆਪਣੇ ਆਤਮ-ਬਲ ਦੀ ਋ਜੁ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਤਨ ਨੂੰ—ਸਾਰੇ ਵਸੂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਨੂੰ—ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਤ੍ਰਿਤਃ—ਨਾ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ।

Mantra 7

कथा राधाम सखायः स्तोमं मित्रस्यार्यम्णः । महि प्सरो वरुणस्य ॥

ਹੇ ਸਖਿਓ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਆਰ੍ਯਮਨ ਲਈ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਘੜੀਏ? ਵਰੁਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰੇਰਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਉਚਾਰੀਏ?

Mantra 8

मा वो घ्नन्तं मा शपन्तं प्रति वोचे देवयन्तम् । सुम्नैरिद्व आ विवासे ॥

ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਾਤਕ ਬੋਲ ਨਾਲ ਨਾ ਜਵਾਬ ਦਿਆਂ, ਨਾ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੋਲ ਨਾਲ; ਦੇਵ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ‘ਸੁਮਨ’—ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮੰਗਲ—ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂ।

Mantra 9

चतुरश्चिद्ददमानाद्बिभीयादा निधातोः । न दुरुक्ताय स्पृहयेत् ॥

ਬਹੁਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਾਨੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੁੁਰਬਚਨ—ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ—ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।