Sukta 174

Mantra 1

त्वं राजेन्द्र ये च देवा रक्षा नॄन्पाह्यसुर त्वमस्मान् । त्वं सत्पतिर्मघवा नस्तरुत्रस्त्वं सत्यो वसवानः सहोदाः ॥

ਹੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ—ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਅਸੁਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਲ। ਤੂੰ ਸਤਪਤੀ, ਮਘਵਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਖਤਰੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਹੈਂ, ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਸਮ੍ਰਿੱਧ, ਅਤੇ ਸਹੋਦਾਃ—ਬਲ ਦਾ ਦਾਤਾ।

Mantra 2

दनो विश इन्द्र मृध्रवाचः सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्त् । ऋणोरपो अनवद्यार्णा यूने वृत्रं पुरुकुत्साय रन्धीः ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕੀਤਾ; ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ ਓਟ ਬਣ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਸੱਤ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਨਿਰਦੋਸ਼ ਜਲਾਂ ਦੇ ਮਹਾਪ੍ਰਵਾਹ ਨੂੰ ਤੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ; ਨੌਜਵਾਨ ਪੁਰੁਕੁਤਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ।

Mantra 3

अजा वृत इन्द्र शूरपत्नीर्द्यां च येभिः पुरुहूत नूनम् । रक्षो अग्निमशुषं तूर्वयाणं सिंहो न दमे अपांसि वस्तोः ॥

ਹੇ ਬਹੁ-ਆਹਵਾਨਿਤ (ਪੁਰੁਹੂਤ) ਇੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਜਰ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭੀ—ਹੁਣ ਵੀ—ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਮੰਦ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਅਗਨਿ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰ।

Mantra 4

शेषन्नु त इन्द्र सस्मिन्योनौ प्रशस्तये पवीरवस्य मह्ना । सृजदर्णांस्यव यद्युधा गास्तिष्ठद्धरी धृषता मृष्ट वाजान् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਅਸਤਿਤਵ ਦੀ ਇਸ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ—ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਲਈ—ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੈਲਾਬੀ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਛੱਡਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਹਰੀ (ਤਾਂਬੇਲੇ) ਘੋੜੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਿੱਠਾਈ ਨਾਲ ਬਲ ਦੇ ਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਮਲ ਕੇ ਸਵਾਰਦੇ ਹਨ।

Mantra 5

वह कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्त्स्यूमन्यू ऋज्रा वातस्याश्वा । प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीकेऽभि स्पृधो यासिषद्वज्रबाहुः ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕੁਤਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵਾਹਨ ਕਰ—ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਤਪਸ/ਉਤਸਾਹ ਜਾਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਅਸ਼ਵ ਜੁਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਨੇੜੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਹੈ; ਵਜ੍ਰਬਾਹੂ ਤੇਰਾ ਬਾਂਹ ਸਭ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।

Mantra 6

जघन्वाँ इन्द्र मित्रेरूञ्चोदप्रवृद्धो हरिवो अदाशून् । प्र ये पश्यन्नर्यमणं सचायोस्त्वया शूर्ता वहमाना अपत्यम् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਰਕ ਬਚਨ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰੀ ਅਸ਼ਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਅਦਾਤਿਆਂ (ਜੋ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ) ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜੋ ਆਰਯਮਣ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਸ਼ੂਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ—ਆਤਮਾ ਦੀ ਅਟੁੱਟਤਾ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਯੋਗ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ—ਅੱਗੇ ਵਾਹਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

Mantra 7

रपत्कविरिन्द्रार्कसातौ क्षां दासायोपबर्हणीं कः । करत्तिस्रो मघवा दानुचित्रा नि दुर्योणे कुयवाचं मृधि श्रेत् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਰਕ ਦੇ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਕਵੀ (ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ) ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਦਾਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੈਯਾ/ਆਸਨ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ? ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਬਹੁ-ਰੂਪੀ ਦਾਨੁ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਯੀ ਰਚੀ; ਕਠੋਰ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕੁਯਵਾਚ (ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ) ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

Mantra 8

सना ता त इन्द्र नव्या आगुः सहो नभोऽविरणाय पूर्वीः । भिनत्पुरो न भिदो अदेवीर्ननमो वधरदेवस्य पीयोः ॥

ਸਨਾਤਨ ਤੋਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਵੀਂ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਇਹ ਤਾਕਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ—ਯੁੱਧ ਬਿਨਾ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਬਲਵਾਨੀਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ। ਤੂੰ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਤੋੜਦਾ ਹੈਂ ਜਿਵੇਂ ਭੇਦਕ ਨੂੰ ਭੰਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਅਦੇਵੀ (ਅਦੇਵ) ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੀਯੋਃ—ਸੋਮ-ਪਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।

Mantra 9

त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीॠणोरपः सीरा न स्रवन्तीः । प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति ॥

ਤੂੰ ਧੁਨਿਃ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ—ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਧੁਨਿਮਤੀ ਜਲਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੀਰਾ (ਹਲ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ) ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਸ਼ੂਰ, ਵੀਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੁਰਵਸ਼ ਅਤੇ ਯਦੂ ਨੂੰ ਸਵਸਤੀ—ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਵਿੱਚ—ਪਾਰ ਕਰਾ।

Mantra 10

त्वमस्माकमिन्द्र विश्वध स्या अवृकतमो नरां नृपाता । स नो विश्वासां स्पृधां सहोदा विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੀ ਹੋ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਅਵ੍ਰਕਤਮ—ਭੇੜੀਏ ਤੋਂ ਅਪਰਭਾਵਿਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ—ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਜ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸੰਰਖਕ। ਤਦ, ਸਹੋਦਾ—ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਟੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਤਾ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਇਸ਼ੰ—ਪ੍ਰੇਰਕ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ—ਅਤੇ ਵ੍ਰਜਨੰ—ਯੁੱਧ-ਦਲ—ਨੂੰ, ਜੀਰਦਾਨੁ—ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਵਜੋਂ—ਜਾਣੀਏ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।