Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 103, Shloka 31
ऐन्द्ररथप्रदानम्
Indra’s Chariot Offered to Rāma; The Duel Intensifies
तदृष्ट्वासुमहातत्कर्मरावणस्यदुरात्मना: ।विषेदुर्देवगन्धर्वाचारणादानवैस्सह ।।।।राममार्तंतदादृष्टवासिद्धाश्चपरमर्षयः ।व्यथितावानरेन्द्राश्चबभूवुस्सविभीषणाः ।।।।रामचन्द्रमसंदृष्टवाग्रस्तंरावणराहुणा ।
tad dṛṣṭvā sumahā tat karma rāvaṇasya durātmanaḥ |
viṣedur devagandharvacāraṇā dānavaiḥ saha |
rāmam ārtaṃ tadā dṛṣṭvā siddhāś ca paramarṣayaḥ |
vyathitā vānarendrāś ca babhūvuḥ savibhīṣaṇāḥ |
rāmacandramasaṃ dṛṣṭvā grastaṃ rāvaṇarāhuṇā ||
ਦੁਰਾਤਮਾ ਰਾਵਣ ਦੇ ਉਸ ਅਤਿ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੱਬ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਸਾਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ। ਤਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਰਤ ਵੇਖ ਕੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਰਮਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਕੰਬ ਉਠੇ; ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਸਮੇਤ ਵਾਨਰ-ਇੰਦਰ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ—ਚੰਦ੍ਰ-ਸਮਾਨ ਰਾਮਚੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਰਾਵਣ-ਰੂਪੀ ਰਾਹੂ ਨੇ ਗ੍ਰਸ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
Ravana attacked the flag post of the chariot with one arrow and felled it down. Then he released a network of arrows on Indra's horses and struck them.
FAQs
Dharma is portrayed as a cosmic moral order: when the righteous (Rāma) appears overwhelmed, even celestial beings feel disquiet—yet the eclipse metaphor implies the righteous may be obscured, not destroyed.
Rāvaṇa’s fierce assault seems to endanger Rāma; allies and celestial observers react with fear and sorrow, likening the moment to a lunar eclipse.
Collective loyalty and moral concern: the Vānaras and Vibhīṣaṇa show devoted anxiety for the righteous leader, reflecting steadfast support in crisis.