Ramayana — Sundara Kanda, Sarga 59, Shloka 31
हनूमद्वृत्तान्तः—वानरबलप्रशंसा च
Hanuman’s Report and Praise of the Vanara Host
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः।राक्षसीभिर्विरूपाभिर्दृष्टा हि प्रमदावने।।5.59.30।।एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा।अधश्शय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे।।5.59.31।।रावणाद्विनिवृत्तार्था मर्तव्यकृतनिश्चया।
sā mayā rākṣasīmadhye tarjyamānā muhur muhuḥ | rākṣasībhir virūpābhir dṛṣṭā hi pramadāvane || ekaveṇīdharā dīnā bhartṛcintāparāyaṇā | adhaḥśayyā vivarṇāṅgī padminīva himāgame || rāvaṇād vinivṛttārthā martavyakṛtaniścayā |
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੇਖਿਆ; ਵਿਗੜੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਧਮਕਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਕੋ ਵੇਣੀ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ, ਦीन, ਪਤੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ; ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਮਲਿਨ—ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ। ਰਾਵਣ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
"I saw Sita often threatened by uglylooking ogresses. Wearing a single braid, she looked pathetic, thinking always about her husband, lying on the bare ground. She was like a lustreless lotus in winter. Spurning the advances by Ravana, she is rather determined to commit suicide.
FAQs
Dharma is steadfastness under coercion: Sita’s refusal of Ravana, despite fear and suffering, embodies fidelity to truth and marital righteousness.
Hanuman recounts to Rama what he witnessed in Lanka: Sita’s harsh captivity, threats from rākṣasīs, and her unwavering rejection of Ravana.
Sita’s unwavering chastity and courage—endurance without surrender, even when despair pushes her toward thoughts of death.