Shloka 25
जामदग्न्य
रामसंवादः — Parashurama Confronts Rama with the Vaishnava Bow
वधमप्रतिरूपं तु पितु श्शृत्वा सुदारुणम्।क्षत्रमुत्सादयन्रोषाज्जातं जातमनेकश:।।1.75.24।।पृथिवीं चाखिलां प्राप्य काश्यपाय महात्मने ।यज्ञस्यान्ते तदा राम दक्षिणां पुण्यकर्मणे ।दत्त्वा महेन्द्रनिलयस्तपोबलसमन्वित:।।1.75.25।।
vadham apratirūpaṃ tu pituḥ śrutvā sudāruṇam |
kṣatram utsādayan roṣāj jātaṃ jātaṃ anekaśaḥ ||
pṛthivīṃ cākhilāṃ prāpya kāśyapāya mahātmane |
yajñasyānte tadā rāma dakṣiṇāṃ puṇyakarmaṇe |
dattvā mahendra-nilayas tapo-bala-samanvitaḥ ||
ਪਿਤਾ ਦੇ ਉਸ ਅਤਿ ਨਿਰਦਈ, ਅਸਮਾਨ ਕਤਲ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਅਨੇਕ ਵਾਰ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਰਾਮ, ਸਮੂਚੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਪੁੰਨਕਰਮੀ ਮਹਾਤਮਾ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
O Rama Having heard the slaying of my father incomparable in extreme ruthlessness, I decimated the Kshatriya race again and again out of fury as they were born and reborn. I conquered the entire earth. At the conclusion of the sacrifice I conferred it on the great soul Kasyapa of meritorious acts. Gifted with ascetic energy I have (now) made the Mahendra mountain my abode.
FAQs
Dharma is presented as a corrective arc: violent passion is not the final word; giving away conquest and embracing tapas reorients one toward righteousness.
This is a duplicated/overlapping transmission of the preceding content in the Southern Recension formatting, reiterating Paraśurāma’s acts and later withdrawal.
Spiritual discipline after conflict: tapas and relinquishment are highlighted as the means to re-establish inner and social order.