Shloka 7
विश्वामित्रस्य ब्राह्मर्षित्वप्राप्तिः
Viśvāmitra Attains Brahmarṣi Status
तस्मै दत्वा तदा सिद्धं सर्वं विप्राय निश्चित:।निश्शेषितेऽन्ने भगवानभुक्तैव महातपा:।।1.65.6।।न किञ्चिदवदद्विप्रं मौनव्रतमुपस्थित:।अथ वर्षसहस्रं वै नोच्छ्वसन्मुनिपुङ्गव:।।1.65.7।।
tasmai datvā tadā siddhaṃ sarvaṃ viprāya niścitaḥ |
niḥśeṣite 'nne bhagavān abhuktaiva mahātapāḥ || (1.65.6)
na kiñcid avadad vipraṃ maunavratam upasthitaḥ |
atha varṣasahasraṃ vai nocchvasan munipuṅgavaḥ || (1.65.7)
ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸਿੱਧ ਅੰਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਅੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਆਪ ਅਭੁਕਤ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਮੌਨ ਵਰਤ ਨਿਭਾਂਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨਾ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਵਾਸ ਨਿਗ੍ਰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਤਪੱਸਿਆ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।
This mighty, adorable ascetic having adopted a vow of silence decided to give all the cooked rice to the Brahmin. The brahmin finished all the rice. Viswamitra went without food but did not utter a single word to the brahmin. Thereafter the distinguished ascetic practised austerities for another period of thousand years, his breath suspended.
FAQs
Dharma is shown as non-reactive righteousness: giving is completed fully, and speech is restrained so that tapas is not broken by resentment.
A restatement of Viśvāmitra’s complete gift, hunger, silence, and continued austerity with suspended breath.
Ahiṃsā through speech-control (vāg-dama): refusing to harm with words even when wronged or tested.