Shloka 10
अनसूयाप्रीतिदानम्
Anasūyā’s Blessing and the Forest Path
गम्यतामनुजानामि रामस्यानुचरी भव।कथायन्त्या हि मधुरं त्वयाऽहं परितोषिता।।।।
gamyatām anujānāmi rāmasyānucarī bhava | kathāyantyā hi madhuraṁ tvayā ’haṁ paritoṣitā ||
“ਹੁਣ ਜਾਓ—ਮੈਂ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸਹਚਰੀ ਬਣੀ ਰਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।”
With my permission you may go now and be a companion of Rama. I am thoroughly contented with your story told so sweetly.
FAQs
Dharma here is loyal companionship grounded in satya—Sītā’s truthful, gentle speech earns trust and blessing, and her duty is affirmed as steadfast partnership with Rāma.
Anasūyā concludes the conversation, gives permission to depart, and instructs Sītā to remain Rāma’s devoted companion.
Sītā’s sweetness of speech and integrity (satya), and Anasūyā’s benevolent guidance rooted in dharma.