Shloka 17
पितृवाक्यपालनम्, गयाश्रुति-उपदेशः, भरतस्य राज्यग्रहण-निर्देशः
Rama’s Counsel on Vows, the Gaya Śruti, and Bharata’s Return to Rule
त्वं राजा भरत भव स्वयं नराणां वन्यानामहमपि राजराण्मृगाणाम्।गच्छ त्वं पुरवरमद्य सम्प्रहृष्टस्संहृष्टस्त्वहमपि दण्डकान्प्रवेक्ष्ये।।2.107.17।।
tvaṃ rājā bharata bhava svayaṃ narāṇāṃ vanyānām aham api rājarāṭ mṛgāṇām | gaccha tvaṃ puravaram adya samprahṛṣṭaḥ saṃhṛṣṭas tv aham api daṇḍakān pravekṣye || 2.107.17 ||
ਹੇ ਭਰਤ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪ ਰਾਜਾ ਬਣ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਪਤੀ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਅੱਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਹರ್ಷ ਨਾਲ ਦੰਡਕ ਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
Thereafter in the battle between gods and demons, the able king (Dasaratha) pleased (with your mother) granted her a boon (as a token of gratitude).
FAQs
Dharma is right role-acceptance: Bharata must uphold royal duty, while Rama embraces exile without resentment.
Rama reassures Bharata by poetically dividing their realms—Ayodhyā for Bharata, the forest for Rama.
Rama’s cheerfulness in sacrifice—performing duty with inner joy rather than bitterness.