Adhyaya 27

Verse 1

सूत उवाच । स प्रभुः सर्वलोकेशो ह्यभिषिच्य ततो नृपम् । पृथुं वेनस्य तनयं सर्वराज्ये महाप्रभुम्

ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਧੀਸ਼ ਹੈ, ਨੇ ਵੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪૃਥੂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰਕੇ ਸਮੂਹ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਾਇਆ।

Verse 2

महाबाहुं महाकायं यथेंद्रं च सुरेश्वरम् । क्रमेणापि ततो ब्रह्मा राज्यानि च विचार्य वै

ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਭਾਗ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਬਾਹੁ, ਮਹਾਕਾਇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ—ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ—ਦੇਖਿਆ।

Verse 3

यद्यस्यापि भवेद्योग्यं दातुं तदुपचक्रमे । वृक्षाणां ब्राह्मणानां च ग्रहर्क्षाणां तथैव च

ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਦੇਣ ਯੋਗ ਤੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾਨ-ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵ੍ਰਿੱਖਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹ-ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ।

Verse 4

सोमं राज्ये सोभ्यषिंचत्तपसां च महामतिः । धर्माणां धर्मयज्ञानां पुण्यानां पुण्यतेजसाम्

ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਰਾਜਪਦ ਲਈ ਅਭਿਸੇਕ ਕੀਤਾ—ਸੋਮ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੀ।

Verse 5

अपां मध्ये तथा देवं तीर्थानां हि तथैव च । वरुणं सोभिषिच्यैव रत्नानां च द्विजोत्तम

ਅਤੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਦੇਵ ਨੂੰ ਭੀ ਅਭਿਸੇਕ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਹੇ ਦਵਿਜੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਵੀ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰਕੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਅਧੀਸ਼ ਬਣਾਇਆ।

Verse 6

अन्येषां सर्वयक्षाणां राज्ये वैश्रवणं पुनः । विष्णुमेव महाप्राज्ञमादित्यानां पितामहः

ਹੋਰ ਸਭ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਿਰ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣ (ਕੁਬੇਰ) ਹੀ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ्ञ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਹੀ ਪਿਤਾਮਹ, ਆਦਿ-ਪੁਰਖ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।

Verse 7

राज्ये संस्थापयामास जनता हितहेतवे । सर्वेषामेव पुण्यानां दक्षमेव प्रजापतिम्

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ—ਦਕਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਪੁੰਨਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।

Verse 8

समर्थं सर्वधर्मज्ञं प्रजापतिगणेश्वरम् । प्रह्रादं सर्वधर्मज्ञं स हि राज्ये न्यरूपयत्

ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ—ਸਮਰੱਥ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧੀਸ਼; ਉਹੀ ਸਭ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦਾ ਜਾਣਕਾਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ।

Verse 9

दैत्यानां दानवानां च विष्णुतेजः समन्वितम् । यमं वैवस्वतं धर्मं पैत्र्ये राज्येभिषिच्य च

ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਵੈਵਸਵਤ—ਧਰਮ ਹੀ—ਨੂੰ ਪਿਤ੍ਰਲੋਕ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸੇਕ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰੇ।

Verse 10

यक्षराक्षसभूतानां पिशाचोरगसर्पिणाम् । योगिनीनां च सर्वासां वैतालानां महात्मनाम्

ਯਕਸ਼ਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ; ਪਿਸਾਚਾਂ, ਉਰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਰਪਾਂ ਦੇ; ਸਭ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ; ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਵੈਤਾਲਾਂ ਦੇ (ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ)।

Verse 11

कंकालानां हि सर्वेषां कूष्मांडानां तथैव च । पार्थिवानां च सर्वेषां गिरिशं शूलपाणिनम्

ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਸਭ ਕਂਕਾਲਾਂ ਲਈ, ਸਭ ਕੂਸ਼ਮਾਂਡਾਂ ਲਈ ਭੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ—ਗਿਰੀਸ਼, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।

Verse 12

पर्वतानां हि सर्वेषां हिमवंतं महागिरिम् । नदीनां च तडागानां वापिकानां तथैव च

ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਹਾਨ ਗਿਰਿ ਹਿਮਵਾਨ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ, ਤਲਾਬਾਂ ਅਤੇ ਕੂਆਂ ਵਿਚ ਭੀ (ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਹੈ)।

Verse 13

कुंडानां कूपराज्ये हि दिव्येषु च सुरेश्वरः । सागरं स्थापितं पुण्यं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਕੂੰਡਾਂ ਤੇ ਕੂਆਂ ਦੇ ਪੁੰਨਮਈ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ‘ਸਾਗਰ’ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ—ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਅਨੁੱਤਮ ਸਰੂਪ।

Verse 14

गंधर्वाणां तु सर्वेषां राज्ये पुण्ये तथैव च । चित्ररथं ततो ब्रह्मा अभिषिच्य सुरेश्वरः

ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਪੁੰਨਮਈ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਗੰਧਰਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚਿੱਤਰਰਥ ਨੂੰ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰਕੇ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।

Verse 15

नागानां पुण्यवीर्याणां वासुकिं च चतुर्मुखः । सर्पाणां तु तथा राज्ये अभिषिच्य स तक्षकम्

ਫਿਰ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੰਨ-ਵੀਰਯ ਵਾਲੇ ਨਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰਕੇ (ਅਧਿਪਤਿ ਬਣਾਇਆ), ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।

Verse 16

वारणानां ततो राज्ये ऐरावणमसिंचत । अश्वानां चैव सर्वेषामुच्चैःश्रवसमेव च

ਫਿਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜ-ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਐਰਾਵਤ ਨੂੰ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰ ਕੇ ਅਧਿਪਤੀ ਠਹਿਰਾਇਆ; ਅਤੇ ਸਭ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਭਿਸੇਕ ਦਿੱਤਾ।

Verse 17

पक्षिणां चैव सर्वेषां वैनतेयमथापि सः । मृगाणां च ततो राज्ये ब्रह्मा सिंहमथादिशत्

ਅਤੇ ਸਭ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵੈਨਤੇਯ (ਗਰੁੜ) ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਅਧਿਪਤੀ ਠਹਿਰਾਇਆ।

Verse 18

गोवृषं तु गवां मध्ये अभिषिच्य प्रजापतिः । वनस्पतीनां सर्वेषां प्लक्षमेव पितामहः

ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਗਊਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਨੂੰ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਵਨਸਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਪਲਕਸ਼ ਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਖੀ ਠਹਿਰਾਇਆ।

Verse 19

एवं राज्यानि सर्वाणि संस्थाप्य च पितामहः । दिशापालांस्ततो ब्रह्मा स्थापयामास सत्तमः

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ—ਧਰਮੀਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ—ਨੇ ਫਿਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।

Verse 20

वैराजस्य तथा पुत्रं पूर्वस्यां दिशि सत्तमः । सुधन्वानं दिशःपालं राजानं सोभ्यषिंचत

ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੱਤਮ ਨੇ ਵੈਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨਵਾਨ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਪਾਲਕ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸੇਕ ਕੀਤਾ।

Verse 21

दक्षिणस्यां महात्मानं कर्दमस्य प्रजापतेः । पुत्रं शंखपदं नाम राजानं सोभ्यषिंचत

ਦੱਖਣ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਰਦਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਤਮਾ ਸ਼ੰਖਪਦ ਨਾਮਕ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰਕੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।

Verse 22

पश्चिमायां तथा ब्रह्मा वरुणस्य प्रजापतेः । पुत्रं च पुष्करं नाम सोऽभ्यषिंचत्प्रजापतिः

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਰੁਣ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਮਕ ਨੂੰ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪਦ ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।

Verse 23

उत्तरस्यां दिशि ब्रह्म नलकूबरमेव च । एवं चैवाभ्यषिंचच्च दिक्पालान्समहौजसः

ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਸ ਨੇ ਨਲਕੂਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਾਲਕਾਂ ਦਾ ਯਥਾਵਿਧਿ ਅਭਿਸੇਕ ਕੀਤਾ।

Verse 24

यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना । यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ—ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਸਮੇਤ—ਅੱਜ ਤੱਕ ਭਾਗ-ਭਾਗ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਲੀ ਤੇ ਸ਼ਾਸਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

Verse 25

पृथुश्चैवं महाभागः सोभिषिक्तो नराधिपः । राजसूयादिभिः सर्वैरभिषिक्तो महामखैः

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਹਾਭਾਗੀ ਪૃਥੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ, ਅਭਿਸੇਕਿਤ ਹੋਇਆ—ਰਾਜਸੂਯ ਆਦਿ ਸਭ ਮਹਾਮਖ ਯਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਸੇਕ ਪਾ ਕੇ।

Verse 26

विधिना वेददृष्टेन राजराज्ये महीपतिः । चाक्षुषे नाम्नि संपुण्ये अतीते च महौजसि

ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਰਾਜ-ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਅਤੇ ‘ਚਾਕ੍ਸ਼ੁਸ਼’ ਨਾਮਕ ਅਤਿ-ਪੁਣ੍ਯਮਈ, ਹੁਣ ਬੀਤ ਚੁੱਕੇ ਮਹੌਜਸਵੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ।

Verse 27

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । राज्याभिषेकोनाम सप्तविंशोऽध्यायः

ਇਥੇ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਪੁਰਾਣ ਦੀ ਪੰਜਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਭੂਮਿਖੰਡ ਵਿੱਚ ‘ਰਾਜ੍ਯਾਭਿਸ਼ੇਕ’ ਨਾਮਕ ਸਤਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Verse 28

विस्तरं चापि व्याख्यास्ये पृथोश्चैव महात्मनः । यदि मामेव विप्रेन्द्र शुश्रूषसि अतंद्रितः

ਮੈਂ ਮਹਾਤਮਾ ਪૃਥੂ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਵਿਪ੍ਰੇੰਦਰ, ਅਤੰਦਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕੇਵਲ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸੇਵਾ-ਸੁਣਵਾਈ ਕਰੇਂ।

Verse 29

एतदेवमधिष्ठानं महत्पुण्यं प्रकीर्तितम् । सर्वेष्वेव पुराणेषु एतद्धि निश्चितं सदा

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਇਹ ਅਧਿਸ਼ਠਾਨ ਮਹਾਨ ਪੁਣ੍ਯ ਵਾਲਾ ਕਹਿ ਕੇ ਪ੍ਰਕੀਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਭ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।

Verse 30

पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्गवासकरं शुभम् । धन्यं पवित्रमायुष्यं पुत्रदं वृद्धिदायकम्

ਇਹ ਪੁਣ੍ਯਮਈ ਹੈ, ਯਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਯੁ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ-ਵਾਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਧੰਨ੍ਯ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ, ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿੱਧੀ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

Verse 31

यः शृणोति नरो भक्त्या भावध्यानसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਭਾਵ-ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ્ઞ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭਰ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।