Adhyaya 0: Opening Benediction and Invocation of Narayana, Sarasvati, and Vyasa

Verse 1

यद्योगिभिर्भवभयार्तिविनाशयोग्यम् आसाद्य वन्दितमतीव विवक्तचित्तैः । तद्वः पुनातु हरिपादसरोजयुग्मम् अविर्भवत्क्रमविलङ्घितभूर्भुवः स्वः ॥

ਹਰੀ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਹ ਜੋੜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਸਮਾਧੀ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਵਾਲੇ ਯੋਗੀ ਸੰਸਾਰ-ਭਯ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਤੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਗ-ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਭੂಃ, ਭੁਵಃ ਅਤੇ ਸ੍ਵಃ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

Verse 2

पायात् स वः सकलकल्मषभेददक्षः क्षीरोदकुक्षिफणिभोगनिविष्टमूर्तिः । श्वासावधूतसलिलोत्कणिकाकरालः सिन्धुः प्रनृत्यमिव यस्य करोति सङ्गात् ॥

ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ—ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਹੈ, ਜੋ ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਗਰਭ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਸ਼ਯਿਆ ਉੱਤੇ ਸ਼ਯਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਉੱਡਦੀਆਂ ਜਲ-ਬੂੰਦਾਂ ਕਰਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਮਾਨੋ ਨੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

Verse 3

नारायणं समस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत् ॥

ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਨਰੋਤਮ ਨਰ ਨੂੰ ਵੀ; ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ‘ਜਯ’ ਉਚਾਰ ਕੇ ਪਾਠ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।