Shloka 6
Virāṭa-parva Adhyāya 42 — Duryodhana’s counsel to Bhīṣma on ajñātavāsa risk and raid strategy
इमे च कस्य नाराचा: साहस्रा लोमवाहिनः: । समन्तात् कलधौताग्रा उपासंगे हिरण्मये
uttara uvāca | ime ca kasya nārācāḥ sāhasrā lomavāhinaḥ | samantāt kaladhautāgrā upāsaṅge hiraṇmaye |
ਉੱਤਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਰਾਚ ਤੀਰ ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਿਰੇ ਚੌਫੇਰੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਮੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤਰਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਹਨ?
उत्तर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights discernment and responsibility in the use of power: Uttara’s questioning underscores that weapons are not neutral possessions—they belong to someone with a purpose and must be understood in context before being taken up.
In the Virāṭa episode, Uttara notices a large stock of finely made, gilded, feathered arrows kept in a golden quiver and asks whose weapons they are and for whom they are intended—setting up the revelation of the true warrior behind them.