Shloka 10
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
तद् वै महामोहनमिन्द्रियाणां मिथ्यार्थयोगस्य गतिर्हि नित्या । मिथ्यार्थयोगाभिहतान्तरात्मा स्मरन्नुपास्ते विषयान् समन्तात्,इस प्रकार विषयोंका जो भोग है, वह अवश्य ही इन्द्रियोंको महान् मोहमें डालनेवाला है और इन झूठे विषयोंमें राग रखनेवाले मनुष्यकी उनकी ओर प्रवृत्ति होनी स्वाभाविक है। मिथ्याभोगोंमें आसक्ति होनेसे जिसके अन्त:करणकी ज्ञानशक्ति नष्ट हो गयी है, वह सब ओर विषयोंका ही चिन्तन करता हुआ मन-ही-मन उनका आस्वादन करता है
tad vai mahāmohanam indriyāṇāṃ mithyārthayogasya gatir hi nityā | mithyārthayogābhihatāntarātmā smarann upāste viṣayān samantāt ||
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਯ-ਭੋਗ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਮਹਾ-ਮੋਹ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਝੂਠੇ ਲਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰਾਗ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਨੋ-ਗਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਨਿੱਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਿਥਿਆ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਆਸਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤਰ-ਆਤਮਾ ਘਾਇਲ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਵਿਵੇਕ-ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਦ ਪੈ ਗਈ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
सनत्युजात उवाच