Shloka 19
Udyoga-parva Adhyāya 30: Sañjaya’s Departure and Yudhiṣṭhira’s Commission of Greetings
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् | अवसानं भवत्वत्र किंचिदेक॑ च पठचमम्,“अविस्थल, वृकस्थल, माकन्दी, वारणावत तथा पाँचवाँ कोई भी एक गाँव दे दो। इसीपर युद्धकी समाप्ति हो जायगी
Avisthalaṁ Vṛkasthalaṁ Mākandīṁ Vāraṇāvatam | avasānaṁ bhavatv atra kiñcid ekaṁ ca pañcamam ||
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਖਿਆ— “ਅਵਿਸਥਲ, ਵ੍ਰਿਕਸਥਲ, ਮਾਕੰਦੀ ਅਤੇ ਵਾਰਣਾਵਤ—ਇਹ ਚਾਰ ਪਿੰਡ ਸਾਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਵਜੋਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵੀ। ਇਸ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਛੂਟ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਥੇ ਝਗੜਾ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ।”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even when wronged, one should first exhaust peaceful and proportionate remedies. Yudhiṣṭhira’s request for merely five villages presents restraint and the protection of life as a dharmic priority over vengeance or maximal gain.
In the pre-war negotiations of the Udyoga Parva, Yudhiṣṭhira states the minimum terms for peace: four named settlements and any one additional village. He proposes that accepting this small concession should be enough to end the dispute and avert war.