Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 54
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
नित्यसिद्ध मोक्षस्वरूप भगवान् कृष्णद्वैपायनने धर्मकी कामनासे इस महाभारतसंदर्भकी रचना की है ।।
vaiśampāyana uvāca |
ṣaṣṭiṁ śata-sahasrāṇi cakārānyāṁ sa saṁhitām |
triṁśac-chata-sahasrāṇi deva-loke pratiṣṭhitam |
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਨਿਤ੍ਯਸਿੱਧ ਮੋਖਸ਼-ਸਵਰੂਪ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਮਹਾਭਾਰਤ-ਸੰਦਰਭ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਠ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਹਿਤਾ ਬਣਾਈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਹ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਹੋਈ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes the Mahābhārata’s sacred authority and vastness, portraying it as a Dharma-centered work transmitted across multiple cosmic realms, with a human-accessible recension distilled for this world.
Vaiśampāyana describes how Vyāsa composed the Mahābhārata in different large recensions and how these versions became established in various realms, including a version circulating among the gods.